مسأله شوخى نيست ؛ انسان زمام امور خود را به دست فردى بسپارد كه خود او در راه و مسيرش محتاج دستگيرى و هدايت فرد ديگرى باشد ! چنانچه شواهد بر اين قضيّه صدها و هزارها بار در طول تاريخ ثبت گرديده و كاملًا واضح و روشن است . هدايت و ارشاد خلق بايد توسط فردى صورت پذيرد كه بهيچوجه من الوجوه خصوصيّات و آثار تعلّقات و ميل به كثرات در همه ابعاد آن ، و توجّه به دنيا نه فقط به مأكولات و مشروبات و لذائذ جنسى آن - چنانچه بسيارى از افراد به اشتباه اين امور را از خصوصيّات شخص متعلّق به دنيا دانستهاند - بلكه مسائل باطنى نفس امّاره و غرائز شيطانى منطوى و مخفى در نفس بشر كه بسيار بالاتر و ظريفتر و خطرناكتر از اين امور مذكور مىباشد در او نباشد .
عمر غذاى خود را نان و سركه قرار داده بود و به آن جلوى عوام كالأنعام به تظاهر و فريبكارى مىپرداخت ، درحاليكه حتّى براى يك آن و لحظه حاضر نبود دست از خلافت بكشد و آن را به صاحب حقيقى و اصلى آن مَولى أميرالمؤمنين عليهالسّلام بسپارد . لذّتى را كه اين مردِ از خدا بىخبر و منغمر در شهوات و هواهاى نفسانى و وساوس شيطانى از سلطه و حكومت بر مردم مىبرد از هزار طعام لذيذ و اشربه گوارا و همبسترى با زيبارويان و برخوردارى از نعمتهاى ظاهرى و دنيوى بيشتر و بالاتر بود .
پس هيچگاه كسى تصوّر نكند به صرف اينكه فردى به ظاهر خود را از بعضى نعمتهاى الهى محروم گردانيده و به مختصرى اكتفا نموده است و برخى از امورى را كه در نزد مردم ساده لوح و بىخبر از خصوصيّات و حقائق نفس امّاره موجّه مىنمايد ، مرتكب مىشود و از امورى كه شايد براى بسيارى جاى سؤال و ابهام بگذارد دورى مىجويد ، اين شخص مىتواند متعهّد تدبير و حكومت و ارشاد ديگران گردد و زمام امور مردم را به دست گيرد . بلكه بايد فردى باشد كه
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 82
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٨٢