و مسألهء ديگر اينكه : مدّت عزادارى و مجالس ترحيم فقط سه روز است ، و سنّت رسول خدا و ائمّه أطهار بر اين سه روز استوار است ؛ [ 1 ] و اين مجالس در خود منزل بايد باشد ، و فقط به قرائت قرآن و ذكر مصائب أهل بيت عليهمالسّلام پرداخته شود و از سخنرانى پرهيز شود . و انعقاد مجلس اربعين بدعت است و راضى نيستم كه برايم اربعين بگيريد ؛ اربعين اختصاص به حضرت سيّدالشّهداء عليهالسّلام دارد و براى هيچ يك از ائمّه حتّى براى رسول خدا نيز گرفتن اربعين جائز نيست ، و اين مسأله از علائم تشيّع است چنانچه از حضرت عسكرى عليهالسّلام روايت شده است .
حقير با اينكه ايشان فرموده بودند وقوفم در اين دنيا طول نخواهد كشيد ولى باور نداشتم كه فقط حدود سه سال اين حيات و زندگى به طول انجامد ؛ و حتّى تا آخرين لحظات حيات ايشان كه باز توفيق ملازمت ايشان براى بار دوّم در بيمارستان امام رضا عليهالسّلام نصيب حقير گشت ، و سر مبارك ايشان روى دست من بود كه روح از كالبد تن به سوى عالم أعلى پرواز نمود ، بنده باور نمىكردم كه اين واقعه بدون هيچ توقّع و انتظارى رخ دهد .
جلسه اى پس از رحلت علّامه جهت چگونگى ادامهء راه شاگردان ايشان
و بر اين اساس نگرانى و اضطرابى عجيب بر نفوس و قلوب ارادتمندان ايشان و أحبّه مستولى گشته بود ، و لذا بنا شد پس از اتمام مجالس ترحيم مجلسى ترتيب يابد و راجع به كيفيّت ادامه راه و اتّباع از طريق و ممشاى آن بزرگوار سخنانى گفته شود .
ابتداء اخوى مكرّم ما جناب حجّة الاسلام آقاى حاج سيّد محمّد صادق سلّمه الله سخنانى متين و موزون و مطابق با واقع و حقيقت امر مطرح كردند ، و صريحاً اظهار داشتند كه : شخصى را مرحوم والد رضوان الله عليه وصىّ خود قرار
هامش
[ 1 ] - وسائل الشّيعة ، كتاب الطّهارة ( ابواب الرّفق ) باب 67 ، ج 3 ، ص 236 ؛ و در سفينة البحار ، ج 3 ، ص 477 ، آورده است : قال الشّيخ أبوالصّلاح : مِن السُّنّةِ تَعْزيَة أهلِه ثَلاثَةَ أيّامٍ و حَملُ الطَّعامِ إليَه .