حضرت حقّ احساس كند ، و ربط خود را وجدان كند و خواست و طلب و دعوت خداوند را با وجود خود و حضور خود مشاهده نمايد ، و اين معنى با شكّ و ترديد منافات دارد . انسان اگر از روى يقين و جزم اقدام به فعلى نمايد براى او مؤثّرتر است از اينكه همين فعل را بنا به خواست و دستور رسول خدا انجام دهد امّا از روى احتياط و ترديد و احتمال ؛ زيرا اطاعت از فرمان رسول خدا در اين صورت موجب رفع احتمال و شكّ تكويناً در نفس او نخواهد شد ، بلكه صرفاً به لحاظ تعبّد و انقياد اقدام به انجام اين عمل مىنمايد ؛ درحاليكه از اوّل با طرح احتياط آن جاذبيّت و تمكين و قوّت در نيّت و اراده از او سلب شده است . و اين نكته اخير مطلبى است كه در كيفيّت تربيت و تهذيب سالكان راه خدا توسّط مربّى اخلاق تأثيرى حياتى دارد و عدم توجّه به اين مسأله نيز براى آنها موجب پيدايش خطرات و حوادث نفسيّه مهلكه خواهد شد . البتّه پيامدهاى اين مسأله براى عموم افراد و متعبّدين به اين منهج و ممشى خواهد بود ، و براى سالكان طريق بيشتر بارز و ظاهر خواهد شد .
عمل از روى احتياط موجب عدم ثبات نفس مكلّف شده ، عواقب سوئى براى فتوا دهنده دارد
7 - با توجّه به مطالب گذشته بر افرادى كه خود را در معرض تقليد عموم و مقام افتاء قرار دادهاند لازم است كه چنانچه نتوانند از عهدهء اين مسؤوليّت عظمى و خطير برآيند و در بيان احكام الهى چنانچه گذشت حقّ مطلب را اداء نكنند و خود را قاصر و ناتوانتر از آن بيابند كه بتوانند پا به عرصهء اين ميدان بگذارند و مردم را به هر طرف و هر مسيرى نكشانند ، عهدهء خود را از زير بار اين مسؤوليّت رها كنند و تحمّل أعباء اين مهمّ را بر دوش اهلش قرار دهند ، و خود را گرفتار عواقب دنيوى و محاسبه اخروى نكنند ؛ و بدانند كه خداى متعال بر هر فردى مسؤوليّتى خاصّ و تكليفى در خور طاقت و توان او گذارده است . و تعدّى از اين مسؤوليّت خداى نكرده عواقب جبران ناپذيرى را بوجود خواهد آورد و عالَمى را به تباهى خواهد كشاند ؛ و كلام قرآن ناطق ، حضرت صادق آل