اظهار تأسّف مرحوم حدّاد از فاجعه مسجد گوهرشاد و سخنرانى آن
روزى در محضر حضرت حدّاد رضوان الله عليه بودم ، سخن از جريانات و وقايع مصيبتبار و فاجعهء كشتار مسجد گوهرشاد در زمان رضاشاه ملعون به ميان آمد ، و فردى كه بواسطه سخنرانى او و تحريك حكومت جبّار پهلوى اين فاجعه بوقوع پيوست ؛ ايشان درحاليكه آثار تألّم و تأثّر شديد از وجنات و چهرهء منوّرشان هويدا بود فرمودند :
اين شخص به چه جرأتى آن منبر كذائى و آن سخنرانى را در آن موقعيّت بسيار خطرناك و تحريكآميز انجام داد كه باعث هلاكت و قتل عام بيش از چهار هزار نفر انسان بيگناه و مؤمن گرديد ؛ و جواب خدا را چگونه خواهد داد ؟ ! و چگونه است كه خود از معركه جان سالم بدر ببرد و بقيّه مردم را به دست گلولهها و مسلسلها بسپارد ؟ آيا اين روش روا و انسانى است ؟ اگر سخن حقّ است و عمل صحيح ، بسيار خوب خود شما هم همراه و همگام با مردم تا آخرين نفر و آخرين نفس در صحنه و معركه حضور داشته باش ، و همان نتيجه و مآلى را كه براى ساير افراد پيشبينى مىنمودى براى خود نيز اختيار نما ؛ و اگر اين عمل خلاف و بدور از موازين شرعى و عقلى است چرا مردم بايد تاوان او را بپردازند ؟ ! سخن گفتن آسان است و مردم را راهى ديار عدم كردن چندان دشوار نيست ؛ آنچه كه دشوار و بسى خطير است پذيرش مسؤوليّت امّت و تقبّل آن در قبال حضرت حقّ است . آنچه كه اهمّيت حياتى و ملزمه دارد تحفّظ دماء و اعراض مردم است و حراست از جان و مال و ناموس ملّت است .
روزى مرحوم والد رضوانالله عليه به يكى از اعاظم از بستگان و ارحام مىفرمودند : ما تا جائى مىتوانيم امور را امضاء و صحّه بگذاريم و خود همراه و همگام با جريانات و مسائل اجتماعى قرار گيريم كه خون از بينى فردى نيايد ؛ و اگر كار به اينجا رسيد ما ديگر نمىتوانيم مسؤوليّت امور را به عهده بگيريم ، و اين مسأله از قدرت و تحمّل ما خارج است .
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 403
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٤٠٣