بلكه اعلميّت عبارت از ملكهء قدسى است كه توسّط آن فرد مىتواند حقيقت حكم الله را با اتّصال به مبدأ وحى و مرتبه تنزيل به دست آورد ، كه اين مرتبه فوق مرتبه عدالت است و بزرگان از فقهاء و علماء ربّانى نسبت به اين نكته هشدار دادهاند و آن را ملكهاى ما فوق تصوّرات بشرى مىدانند [ 1 ] ، و شخص با تأييدات ربّانى و اختصاصات سبحانى قادر است پا به اين عرصه بگذارد و از اين نعمت عظمى بهرمند گردد ، و با اين وصف است كه مصداق حديث والاى حضرت صادق عليهالسّلام واقع مىشود كه فرمود :
فأمّا مَن كانَ مِن الفقَهاء صائنًا لِنفْسِه حافِظًا لِدينِه مُخالِفاً علَى هَواهُ مُطيعًا لأمرِ مَولاه فلِلعَوامِ أن يُقلِّدوه . [ 2 ]
« و امّا هر فردى كه از فقهاء داراى صيانت نفس و كفّ نفس بوده باشد و بتواند دين خود را از دسترس شيطان و نفس امّاره دور نگه دارد و مخالفت و ترك هواهاى نفسانى را بكند و اوامر مولى را آنطور كه بايد و شايد اتيان نمايد در اين صورت بر عوام واجب است كه از او تقليد نمايند . »
بر ايناساس ملاك وجوب تقليد از اعلم كه همان سعهء بيشتر در تلقّى احكام الهى است و اطّلاع مضاعف بر مبانى شرع در اين شخص متحقّق است نه در فرد ديگر ، و مسلّم است در اين مرحله شخصيّتى همچو عارف بىبديل و عظيم الشّأن و استاد الكلّ فى الكلّ مرحوم آيةالله العظمى حاج سيّد على قاضى رضوانالله عليه شخص منحصر به فرد و مصداق غير قابل ترديد اين فقرات عالية المضامين خواهند بود ، و در مقام مقايسه با افراد و شخصيّتهاى ديگر
هامش
[ 1 ] - جهت اطّلاع به ادلّه و توضيح و تبيين آن مراجعه كنيد به درس هفدهم و هجدهم كتاب ولايت فقيه در حكومت اسلام ، ج 2 ، تأليف حضرت علّامه آية الله العظمى حاج سيّد محمّد حسين حسينى طهرانى رضوان الله تعالى عليه
[ 2 ] - احتجاج ، ج 2 ، ص 458