به ديگرى ارجاع مىدهد و خود از اظهار رأى در اين مورد سر باز مىزند .
به ياد مىآورم روزى در خدمت مرحوم والد قدّس الله سرّه به حضور مرحوم علّامه طباطبائى رضوانالله عليه در مشهد مقدّس رضوى عليه و على آبائه الف صلوة و تحيّة مشرّف شديم . مجلس خصوصى بود و شخص ديگرى حضور نداشت . صحبت از كيفيّت اطاعت و انقياد شاگرد از استاد سلوكى و اخلاقى خود بود . مرحوم والد قدّس سرّه در مقام اثبات و تأكيد اين نكته بودند كه سالك وقتى دست ارادت و تسليم به استاد كامل و عارف و اصل مىدهد ، يعنى تمام افكار و مبانى اعتقادى و عملى خود را به او تفويض نموه و از ابتداء و صفر مىخواهد رأى او و نظر او و دستور او را جايگزين مطالب گذشته خود بنمايد ، و هيچ رأى و نظرى را بر خلاف نظر و اعتقاد استاد خود به حساب نياورد و آن را مصاب نداند . و كلام او را عين حقّ و متن واقع بشمرد و غير او را مردود و غير قابل اعتماد بداند ؛ بر اين اساس حكايتى را مطرح كردند .
فرمودند : شنيده شده است كه در زمان مرحوم قاضى رضوانالله عليه هنگام نماز مغرب شاگردان ايشان در منزل ايشان اجتماع مىكردند ( چون در ماه رمضان بناى ايشان بر اين بوده است كه نماز مغرب و عشاء را به اتّفاق شاگردان و ارادتمندان سلوكى خود برگزار مىكردند ) و چون مرحوم قاضى وقت نماز مغرب را فقط استتار قرص تحت الافق مىدانستند ، همان وقت افطار مىكردند و نماز هم مىخواندند . ولى از آنجا كه مرجع معروف در آن وقت مرحوم آيةالله آقا سيّد أبوالحسن اصفهانى بودند و ايشان احتياطاً با تأخير تا ذهاب حمرهء مشرقيّه نماز را بجاى نمىآوردند ، و بسيارى از شاگردان مرحوم قاضى مقلّد مرحوم آقا سيّد أبوالحسن اصفهانى بودند ، لذا از ايشان درخواست مىكردند وقت نماز مغرب را تا ذهاب حمرهء مشرقيّه به تأخير اندازند تا آنها هم بتوانند به ايشان اقتداء كنند .
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 389
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٣٨٩