ربطى به قضايا و مسائل مذكوره فوق ندارد ممكن است اشتباهى از آنان سر زند كه شرح اين مسأله تا حدودى در آينده نزديك خواهد آمد .
وجوب اتّباع از منويّات انسان كامل عقلى و فطرى است و نياز به نصّ و دليل نمىباشد
بارى سخن در اين بود كه نفس عارف مرآت تجلّى مشيّت حقّ است . و از آنجا كه مشيّت حقّ براى عقول ناقصهء بشرى قابل فهم و ادراك نيست ، حقائق اطوار و كردار عارف كامل نيز براى افراد عادى قابل هضم و تحليل نمىباشد ، و فقط كمّلين از اصحاب سرّو ارباب معرفت را ياراى وصول به اين نقطه اعلى و ذروهء عليا مىباشد ؛ و يا اينكه بواسطهء افاضه فيض قدسى ، كنه و راز اين مسأله براى بعضى از ارباب سير و سلوك تا حدودى روشن مىگردد . بنابراين حجّيّت كلام عارف و وجوب اتّباع از او از دائره اعتبار و الزام شرعى خارج ، و در حيطهء احكام و مستقلّات عقليّه قرار مىگيرد .
به عبارت ديگر : وجوب متابعت از دستورات و منويّات عارف كامل وجوب عقلى و فطرى و جبلّى است و نياز به اقامهء دليل از ناحيه شرع و نقل ندارد . و به همان ملاك كه وجوب اطاعت از امام معصوم عليهالسّلام وجوب عقلى و فطرى است ( خواه از سوى پروردگار نصّى بر اين الزام و ضرورت بيايد - كه بنحو متواتر اين مسأله به اثبات رسيده است - و خواه از ناحيه حضرتش بر اين مطلب تصريحى نيامده باشد ، به حكم عقل و الزام فطرت تمام مسلمين پس از رسول خدا واجب است از علىّ بن أبىطالب أميرالمؤمنين عليهالسّلام متابعت كامل و انقياد صددرصد داشته باشند ، زيرا كلام علىّ عين كلام حقّ است و يك ذرّه با كلام او و امر او و نهى او اختلافى ندارد . و اگر چنانچه خود پروردگار به صورت انسان يا به هر صورت ديگرى براى بشر در روى زمين مجسّم مىشد و اوامر و نواهى القاء مىفرمود واجب بود بدون هيچ تأمّل و مسامحهاى فوراً اطاعت مىشد ، كلام و دستور علىّ همانند وجود مجسّم حضرت حقّ بايد منقاد و مطاع واقع شود ؛ و همينطور ساير اولاد و ذرّيّه او تا حضرت بقيّة الله حجّة بن