تعالَى فى الحَديثِ القُدسىِّ : فَإذا أحبَبتَه كنتُ سَمْعَه الذّى يَسمعُ به ، و بَصَره الّذى يَبصُر بِه ؛ الحديث . [ 1 ]
« پس بدرستيكه اين مقصدهاى رفيعالمنزله و بلندمرتبه در ابتداء فقط از ناحيه عنايت حضرت حقّ است كه شامل بندگان او مىشود ؛ از آنجا كه خداوند آنها را در قلم عظيم و لوح با كرامت خود مستقرّ فرمود . و آن كسى كه خداى به او آموخت آنچه را كه نمىدانست آنها را قرائت كرد و بياموخت . و خداى با او به تكلّم پرداخت و آيات محكمات خود را به او الهام نمود ، و او را بنور هدايت خويش هدايت كرد . پس او را برگزيد و او را جانشين خود در زمين قرار داد ، سپس او را براى عالم بالا آماده نمود و جانشين خود در ملكوت سماوات بگردانيد .
پس اين علم همان چيزى است كه انسان را به سلطنت اعظم مىرساند كه احاطهء بر جميع عالم وجود است . زيرا اين علم اكسير اعظم است كه موجب غناء بىانتها و سعادت و فلاح كبرى مىشود ، و باعث مىگردد انسان بر بهترين مرتبه از حالات بقاء پيدا كند و به بالاترين درجات خير و بركت نايل آيد ، و به اخلاق پروردگار متخلّق شود . و بدين جهت است كه در بعضى از كتابهاى سماوى منزله از جانب حضرت حقّ آمده است كه خداى سبحان مىفرمايد :
اى فرزند آدم ! من تو را براى بقاء و حيات جاودان خلق نمودم ، درحاليكه من حىّو زندهام به حيات ابدى و سرمدى ؛ مرا اطاعت كن در آنچه به تو امر مىكنم و بپرهيز از آنچه كه تو را نهى مىكنم ، در اين حال من ترا همانند خود مىگردانم و به حياتى ابدى و سرمدى سرافرازت مىنمايم كه ديگر هيچگاه مرگ و بوار و هلاكت عارض تو نگردد .
هامش
[ 1 ] - توحيد علمى و عينى ، ( پاورقى ) ص 338