مراحل و منازل عرفان مشهود است . او كه به خدمتش مشرّف مىگشت با اين ديده بود ، با ديدهء حقّ بين نه با ديدهء خود بين .
حق بين نظرى بايد تا روى تو را بيند * چشمى كه بود خودبين كى روى تو را بيند ؟
از آن مرحوم حكايت كردهاند كه روزى چون اذن دخول براى تشرّف به حرم مبارك حضرت سيّد الشّهداء عليهالسّلام را خوانده ، همين كه مىخواست داخل شود ايستاد و خيره به گوشهء حرم مطهّر مىنگريست ، و مدّتى به همين منوال بود و با خود اين بيت را زمزمه مىكرد :
چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنيدن * به رخت نظاره كردن سخن خدا شنيدن
بعداً از علّت توقّفش پرسيدند ، در پاسخ گفت : حضرت مهدى عجّل الله تعالى فرجه در زاويه حرم مطهّر نشسته بودند و مشغول تلاوت قرآن بودند . اين است معناى وصول و اين است حقيقت آيتيّت و مرآتيّت .
و ما بايد در اعتقاداتمان درست بكوشيم و به وجه احسن بر پايهء اصالت واقع پايه گذارى كنيم . [ 1 ]
آنچه در زمان غيبت بر آن تأكيد شده مسألهء تهيّؤ و ثبات در دين است
بارى صحبت از زمان ظهور حضرت و تعيين وقت ظهور و پرداختن به ذكر خوابها و مكاشفات و امور غير عادّيه در اين جهت تماماًخلاف مكتب اهل بيت عليهمالسّلام و طريق مستقيم و مسير قويم اولياى الهى و عرفاى بالله است . در مكتب تشيّع ظهور ولايت بر نفس انسان داراى ارزش و اعتبار است نه صرف ظهور ظاهرى و صورى امام عليهالسّلام . آنچه كه در روايات از حضرات معصومين عليهمالسّلام بر آن تأكيد و اصرار شده است مسأله انتظار و تهيّؤ روحى و آمادگى براى ادراك ظهور است . بدون تحصيل آمادگى روحى و وصول به مرحله انقياد و تعبّد و اطاعت محض از ولىّ زمان ، ظهور او چه فائدهاى براى
هامش
[ 1 ] امام شناسى ، ج 5 ، ص 180