را به آن حضرت داد . حضرت تا اين سخن را شنيدند بسيار خشمگين و ناراحت شدند و به شدت با او برخورد كردند و فرمودند : كى به تو اجازه داده بود كه دست به چنين كارى بزنى ؟ مگر تو نبايد از من براى اين كار اجازه مىگرفتى ؟ حال بشنو كه از رسول خدا شنيدم كه فرمود : قاتل زبير در آتش است ! [ 1 ] آن شخص تا اين سخن را شنيد گفت : اگر كارى نكنيم مسؤوليم و اگر بكنيم باز مسؤوليم ، سپس راه خود را در پيش گرفت و رفت .
آرى اين است نتيجه تمرّد و سركشى و عنانگسيختگى . تو براى كه مىجنگى ؟ براى خودت يا براى على ! اگر براى خودت است كه مباركت باشد و عواقبش را نيز بپذير . و اگر براى على است ، بايد ببينى او چه دستور مىدهد . اگر دستور دهد بكش ! بايد بكشى ولو اينكه آن فرد فرزندت باشد يا خودت باشى ؛ و اگر مىگويد نكش ! بايد نكشى گرچه او اوّل دشمنش چون معاويه و عمروبن عاص باشد . دستور دستور اوست و امر امر اوست ؛ ما را چه رسد كه در اختيار و ارادهء او اظهار نظر كنيم و ميل خود را بر انتخاب و اختيار او ترجيح دهيم .
در آيهء شريفه مىفرمايد :
( إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ * قُلْ لَنْ يُصيبَنا إِلَّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ * قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدينا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُون ) [ 2 ] .
هامش
[ 1 ] - « تنزيه الأنبياء » ص 158 و 159 ؛ « الصّراط المستقيم » ج 3 ، ص 174 ؛ « بحار الأنوار » ج 10 ، ص 386 و ج 32 ، ص 178 ؛ « اختصاص » ص 93 ؛ « شرح نهج البلاغه » ابن أبى الحديد ، ج 1 ، ص 236
[ 2 ] - سوره التّوبة ( 9 ) آيات 50 الى 52