شاخصهء دوّم : گفتار انسان كامل فقط بر محور توحيد بوده و از آن تنازل نمىكند
دوّمين خصوصيّت در كيفيّت روش و گفتار اهل توحيد اين است كه : دعوت آنها و تبليغ و گفتگو و معاشرت و صحبت با افراد بر اساس و محور توحيد است و از آن به ساير جهات و مراتب اسماء و صفات تنازل نمىكنند ، و اين مسأله كاملًا طبيعى و مطابق با اصول مىباشد .
طبيعى است هر فرد در هر مرتبهاى از مراتب رشد و كمال بوده باشد طبعاً گفتار و كردار او حاكى از همان مرتبه و عكس العمل بروزات و ظهورات همان مرحله است . و از آنجا كه عارف كامل حقيقت را فقط در توحيد و معرفت شهودى حضرت حق يافته است و باقى مراتب را در اسماء و صفات مادون آن مرحله مىداند ، طبيعتاً گفتار و عمل او تماماً سوق و ميل به آن سو و آن وجهه را دارد . و ابداً نمىخواهد از آن رتبه به ساير مراتب بروزات و ظهورات تنازل نمايد ، و اين تنازل را هم براى خود و هم براى ديگران خسران و اتلافوقت مىپندارد . او وجودش همانطور كه مندكّ در ذات احديّت گشته است ، آثار وجودى او نيز تماماً در همان راستا و بر همان محور چرخ مىزند و در تمام اطوار وجودى او توحيد تلألؤ و نورافشانى مىكند و او را به هيچ مرتبه مادونى معاوضه نمىكند و رضايت نمىدهد .