11 بر تو باد كه فقط و فقط به معشوق و آن محبوب بپردازى ! و اگر خواستى كه او را با ديگرى در يك دل و يك قلب قرار دهى ، پس بدان كه اگر از آب دهان حبيب تجاوز و تعدّى نمودى همانا ظلم عظيمى به خود نمودى [ 1 ] .
12 اگر يك ساعت از عمر خود را به مستى و عشق با حبيب و معشوق بسر كنى ، حالتى به تو دست خواهد داد كه روزگار را همچنان بندهء مطيع تحت فرمانت خواهى يافت ، و تو حاكم و امير بر ما سوى الله خواهى گرديد .
13 پس كسى كه روزگارش را در دنيا به مستى و عشق به محبوب و معشوق نگذراند انگار حظّى و نصيبى از زندگى دنيا نبرده است . و كسى كه از شدّت عشق و مستى به محبوب جان ندهد طريق احتياط و راه سداد در پيش نگرفته است . و مفهوم عيش و زندگى وجود ندارد براى آنكسى كه زندگى مىكند و از درد او بىخبر است ؛ و كسى كه در مستى عشق او نميرد و جان ندهد مرد صاحب حزم و درايتى نبوده است .
14 بنابراين حتماً بايد بر خودش گريه كند كسى كه عمرش را ضايع نموده و از وى براى خودش نصيب و سهميّهاى بر نداشته است . »
اشعار و مقالات عرفاى عظيم الشّأن كه بجان مىنشيند حاكى از وصل آنان بعالم توحيد است
اگر فردى كمترين اطّلاع و خبرويّتى به مسائل عرفانى و حقائق توحيدى داشته باشد با خواندن اين ابيات فوراً درمىيابد كه سرايندهء اين اشعار قطعاً بايد به مقام وصل رسيده باشد ، و ممكن نيست كسى لذّت حقائق و باطن اين مفاهيم و معارف را نچشيده باشد و بتواند اينطور رسا و واضح و گويا پرده از اسرار عالم توحيد و نشآت آن و آثار و صفات آن اين گونه بردارد .
روزى در خدمت مرحوم آية الله والد رضوان الله عليه صحبت از اشعار فردى شد كه اغلب غزلهاى او را مطالب و استعارات و كنايات اهل ذوق تشكيل
هامش
[ 1 ] مرحوم قاضى رضوان الله عليه مىفرمودند : مقصود از آب دهان حبيب در اينجا ارواح مقدّسه چهارده معصومند .