ز سرزمين كربلا فرموده بودند :
هُنا مُناخُ رِكابٍ و مُصارعُ عُشّاقِ شُهدآءَ لا يَسبِقهُم مَن كانَ قبلَهم و لا يَلحقُهم مَن بعدَهم . [ 1 ]
« اينجا محلّ فرود سواران و قتلگاه عاشقانى است وارسته كه نه قبلًا مانند اينان آمدهاند و نه بعداً خواهند آمد . »
تجلّى ذات حق بر امام معصوم و عارف كامل موجب تحوّل و تبدّل جوهرى آنان مىگردد
سخن به درازا انجاميد . مقصود اينكه : همانطور كه امام عليهالسّلام شخصيّتى فرد و غيرقابل معيار و سنجش با ساير افراد است ، ولىّ خدا و عارف كامل هم كه ذات او مندكّ در ذات و نفس امام عليهالسّلام شده است ( كه اين محو و انمحاء در حقيقتِ ولايت معصوم كه عين ولاية الله و حقيقة الله و ذات الله است تجلّى پيدا نموده است ) به صفات و ملكات و آثار و شوائب امام معصوم عليهالسّلام متّصف و متشئّن و متحيّث خواهد شد .
بناءً عليهذا نفس تجلّى ذات حقّ بر ذات امام معصوم عليهالسّلام كه مساوى با تبدّل و تحوّل وجود او به وجود حضرت حقّ است ، به عين همان تجلّى در نفس سالك و اصل و عارف كامل موجب تحوّل و تبدّل جوهرى و ماهوى آن به حقيقت و حقيّت ذات پروردگار مىگردد ؛ كه از اين رتبه تعبير به فناء ذاتى و تجرّد تامّ و تمكّن ملكه توحيد در تمام مراتب آن مىكنند . و در اين صورت است كه متابعت انسان از يك چنين فردى توجيه مىيابد و منطق در او
هامش
[ 1 ] « بحار الأنوار » از « خرائج و جرائح » ج 41 ، ص 295 ؛ و در « وسائل الشّيعة » ج 14 از « تهذيب » و نيز « كامل الزّيارات » ص 270 آمده است :
« عن أبى عبد الله [ عليهالسّلام ] قال : خرج أميرالمؤمنين عليهالسّلام يسير بالنّاس حتّى إذا كان مِن كربلآء على مسيرةِ ميل أو ميلين تَقدّم بين أيديهم حتّى إذا صار بمُصارع الشّهدآء ، قال : قبض فيها مئتا نبىّ ، و مئتا وصىّ ، و مئتا سبط شهدآءَ بأتباعهم . فطافبها على بغلته خارجًا رِجليه من الرّكاب و أنشأ يقول : مناخ ركابٍ و مصارع شهدآءَ لا يَسبقهم مَن كان قبلَهم و لا يلحقهم من كان بعدَهم . »