اللهِ صلّى الله عليه و آله حيثُ قالَ : ( أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِى الْأَمْرِ مِنْكُم ) [ 1 ] . قالَ : ( وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِى الْأَمْرِ مِنْهُم ) 2 .
يا فتحُ ! كَما لا يوصَفُ الجَليلُ جَلَّ جلالُه و لا يوصَفُ الحُجَّةُ فكذلكَ لا يوصَفُ المُؤمنُ المسلمُ لأمرِنا . فَنَبيُّنا صلّى اللَه عليه و آله أفضَلُ الأنبيآءِ و وصيُّنا صلّى اللَه عليه و آله أفضَلُ الأوصيآءِ . ثُمّ قالَ بعد كَلامٍ : فاردُدِ الأمرَ إليهمْ و سلِّمْ لَهُم . . . الخ .
همانگونه كه خداوند به وصف درنيايد ، رسول او و مؤمنى كه تسليم خدا باشد به وصف درنيايد
« حميرى گويد : احمد بن ابى عبدالله برقى از فتح بن يزيد جرجانى نقل كرد كه : در مسير بين مدينه و عراق زمانيكه متوكّل عبّاسى آنحضرت را به سامرّاء تبعيد نمود ، من با آن حضرت همسفر بودم . روزى از آن حضرت شنيدم كه مىفرمود : كسى كه تقواى خداى تعالى را پيشه خود سازد از گزند شرار خلق مصون خواهد ماند ؛ و كسى كه اطاعت بارى تعالى را بجاى آورد از او اطاعت خواهد شد . پيوسته من به نحوى با آن حضرت روابط انس و موجبات قرب برقرار نمودم تا اينكه توانستم خود را از زمره نزديكان به ايشان قرار دهم . پس روزى خود را به امام عليهالسّلام نزديك نمودم و بر او سلام كردم ، حضرت جواب سلام فرمود . سپس با اوّلين جملهاى كه پس از سلام گفتگوى خود را شروع كرد فرمود :
اى فتح ! كسى كه اطاعت خالق را بنمايد از خشم و غضب مخلوق بيمى به خود راه نمىدهد . اى فتح ! بدرستيكه خداى متعال جلّ جلاله به توصيف و تعريف در نيايد مگر به وصف و نعتى كه خود ، خود را بنمايد . زيرا كجا مىتوان توصيف نمود ذاتى را كه حواسّ بشر عاجزتر از آنست كه بتواند او را ادراك كند ، و وهم و تخيّل انسان به او برسد ، و خطورات او را تعريف و توضيح نمايد ،
هامش
[ 1 ] - سوره النّسآء ( 4 ) قسمتى از آيه 2 59 - سوره النّسآء ( 4 ) قسمتى از آيه 83