آن حباب نور ديگرى است افزون بر روى نور چراغ . خداوند با نور خودش هدايت مىكند مؤمنانى را كه بخواهد ( به منزلگاه قرب خود برساند ) و مَثلهائى براى مردم مىزند ، و خداوند به تمام چيزها بسيار داناست .
آن چراغ ، يا آن مؤمنان هدايت شدهء به نور خدا ، در خانههائى هستند كه خداوند به آنها اجازه داده است كه داراى رفعت معنوى گرديده و در آنها اسم خدا بر دلها برده شود .
بطور مستمرّ و مداوم در آن خانهها صبحگاهان و شامگاهان تسبيح خداوند را مىنمايند مردانى كه ايشان را باز نمىدارد از ياد خدا نه تجارتى و نه خريد و فروشى ، و بازنمىدارد از برپا داشتن نماز و دادن زكات ، چرا كه در حالى هستند كه مىترسند از روزى كه در آن ، دلها و چشمهاى بصيرت واژگون گردد .
اين بدان سبب است كه خداوند به بهترين اعمال نيكوئى كه بجا آوردهاند ايشان را جزا دهد ، و از فضل خود نيز بر آنان زيادتى بخشد ؛ و خداوند به هر كس كه بخواهد بدون حساب روزى مىدهد . » [ 1 ]
امام صادق عليه السّلام ائمّه را مصداق آيه « نور » مىداند
مرحوم والد رضوان الله عليه در « الله شناسى » ذيل تفسير اين آيه به نقل از « الميزان » آوردهاند :
در « توحيد » صدوق وارد است كه از حضرت امام جعفر صادق عليهالسّلام روايت شده است كه چون از قول خداوند عزّوجلّ : ( اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فيها مِصْباحٌ ) سؤال نمودند ، فرمود : آن مثلى مىباشد كه خدا براى ما زده است ؛ فالنَّبىُّ و الأئمَّةُ صَلواتُ اللهِ عَليهِم مِن دِلالاتِ اللَهِ و آياتِه الَّتى يُهتَدَى بِها إلى التَّوحيدِ و مصالِح الدّينِ و شَرايع الإسلامِ و السُّنَنِ و الفَرآئِضِ ؛ و لا قُوّةَ إلّا باللَهِ العَلىِّ العَظيم .
هامش
[ 1 ] - عين ترجمه حضرت والد رضوان الله عليه در جلد اوّل الله شناسى ، ص 26 .