مسكين از دنيا رفته و الآن دارد با هزار درد و مشكل و مصيبت دست و پنجه نرم مىكند ، آنوقت ما در دنيا براى او بزرگداشت مىگيريم و او را گرامى مىداريم ! بزرگداشت و تعظيم و تكريم بايد در زمان حيات او انجام شود كه آن هم سراسر اعتبار و توهّم و تخيّل است ؛ نه در زمان ممات او كه ديگر كار از كار گذشته است ، و ديگر نه بزرگى وجود دارد و نه بزرگداشتى ، نه اعتبارى و نه معتبرى ! الآن وقت حساب است نه عمل ، وقت كشف حقائق است نه امور تخيّليّه و توهّميّه ! الآن از نماز و روزه و حجّ و انفاق و امر به معروف و صداقت و امانت و اخلاص در عمل سؤال مىكنند ، نه از يال و كوپال و وزارت و وكالت و مديريّت و مال و منال ! الآن از عمل به تكاليف در دنيا سؤال مىكنند ، و اينكه تا چه حدّ در امور زندگى و اجتماعى رضاى الهى را مدّ نظر قرار داده است ، نه از درجه و سردوش و لباس و غيره !
در اينجاست كه آن اصل كلّى و قانون تطبيق افعال بر ملاكات شرعيّه اقتضا مىكند كه تمام اين امور را بر خلاف رضاى شرع و از مبتدعات نفس امّاره و سليقههاى جاهلى بدانيم و آنها را كنار بگذاريم .
از شركت زنان در مراسم تشييع و تدفين نهى شده است
و نيز از جمله امور مذمومه شركت زنان در مراسم تشييع و تدفين است كه از ناحيه اولياى دين به شدّت مردود شده است ، و سنّت در اسلام بر خلاف اين روش بوده است . امّا متأسّفانه امروزه مشاهده مىكنيم كه بر خلاف سنّت در ميان شيعه اين مسأله رواج دارد ، و خلاف آن بدعت و امرى ناصواب شمرده مىشود و از اصول مسلّمه