دوا نمىكند ، بلكه بر رنج و الم او مىافزايد و او را نابود مىكند .
حال ما مىخواهيم همان تصوّرات غلط و فهم نادرست خود را به مسائل و امور اموات سرايت دهيم . چون خود از قبرستان وحشت مىكنيم قبور را به گل و گياه مىآرائيم تا از ترس و وحشت ما بكاهد .
متأسّفانه امروزه قبرستان ما به همه چيز شباهت دارد غير از جايگاه مردگان و مدفن درگذشتگان ، و اين بسيار مايه تأسّف و تألّم است ؛ و لذا اين گونه قبرستانها ديگر موجب عبرت نخواهد شد و انسان را به فكر و ياد جهان ديگر نخواهد انداخت . صفهاى گل فروشى در كنار قبرستان انسان را بيشتر به ياد مجالس تفريح و تفنّن مىاندازد تا به زيارت اهل قبور ، و اين كار قطعاً خلاف نظر شارع است و بايد بطور كلّى ترك شود .
بدعتهاى راه يافته از غرب در مجالس ترحيم
از جمله امورى كه باز مع الأسف به فرهنگ ما در اين مسأله رسوخ و نفوذ پيدا نموده است ، كيفيّت برگزارى مجالس ترحيم و فاتحه است .
مجالس ترحيم امروزه از يك مجلس طلب مغفرت به صورت سنّتى و مطابق با شيوه و روش اولياء دين ، به يك مجلس تئاتر و هنرپيشهگى تغيير ماهيّت و جهت داده است . و گردانندگان آن عبارتند از مديران و ذاكر و منبرى كه همه در راستاى اين مقصد و منظور گام برمىدارند . در اين مجالس بجاى توجّه به آخرت و قرائت فاتحه ، به تعيّنات و امور اعتبارى متوفّى پرداخته مىشود . و اصل و نسب و عشيرهءاو را به رخ افراد مىكشانند ؛ و اينكه فلان فرزندش مثلًا پزشك