منافع دنيوى و مصالح دنيوى دست مىيافتند ، ديگر آنها هم از بين خواهند رفت ؛ و لذا به هر وسيلهاى و با هر حيله و جان كندنى سعى مىكنند كه اسم و ياد متوفّى را با بهانههاى مختلف و در موقعيّتهاى متفاوت زنده نگه دارند !
سورهء شريفه تكاثر كه مىفرمايد : ( أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ * حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِر ) [ 1 ] ، ناظر به اين دسته از افراد مىباشد . شيعه بايد فرهنگ خود را بر سنّت رسول الله استوار نمايد تا اوّلًا از بركات متابعت و اتّباع سنّت الهى بهرهمند گردد ، و ثانياً دستاويز به دست مخالفين و معارضين تشيّع ندهد ، و قلم و بيان آنان را در طعن و اعتراض به تشيّع باز نگذارد .
و امّا مسأله اربعين قطعاً از مسأله هفت و سال أشنع و أقبح است ؛ زيرا علاوه بر عدم وجود خبر و اثرى از ائمّه عليهمالسّلام بر اقامهء اربعين براى مردگان ، اين قضيّه از شعارها و اختصاصات شيعه است و فقط و فقط به حضرت أباعبدالله الحسين ارواحنا فداه تعلّق دارد و بس !
اگر « اربعين » را براى عموم جايز بدانيم از عنوان شعار بودن خارج مىگردد
اگر قرار شود كه اقامهء مجالس اربعين براى مردگان به صورت يك سنّت و ادب مؤكّد درآيد ، ديگر چگونه مىتوان آن را براى سيّدالشّهداء بعنوان يك شعار و علامت و امتياز درآورد ! و اگر از ناحيه شرع براى اقامهء اربعين نسبت به ساير افراد رجحانى مىبود ، پس چرا اين رجحان براى ساير ائمّه عليهم السّلام ، بلكه رسول خدا
هامش
[ 1 ] - سوره التّكاثر ( 102 ) آيهءو 2 : « كثرت طلبى و افزون خواهى شما را به لهو و امور بيهوده و پوچ وادار ساخته است . »