تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
شيخ شمس الدّين محمّد بن مكّى ( شهيد اوّل ) گفت : من نقل مىكنم از خطّ شيخ احمد فراهانى رحمه الله از عنوان بصرى - و وى پيرمردى فرتوت بود كه از عمرش نود و چهار سال سپرى مىگشت - او گفت : حال من اينطور بود كه به نزد مالك بن أنس رفت و آمد داشتم . چون جعفر صادق عليه السّلام به مدينه آمد من به نزد او رفت و آمد كردم ، و دوست داشتم همانطوريكه از مالك تحصيل علم كرده‌ام از او نيز تحصيل علم نمايم . » فَقَالَ لِى يَوْمًا : إنِّى رَجُلٌ مَطْلُوبٌ وَ مَعَ ذَلِكَ لِى أَوْرَادٌ فِى كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ ءَانَآءِ اللَيْلِ وَ النَّهَارِ ؛ فَلَا تَشْغَلْنِى عَنْ وِرْدِى ! وَ خُذْ عَنْ مَالِكٍ وَ اخْتَلِفْ إلَيْهِ كَمَا كُنْتَ تَخْتَلِفُ إلَيْهِ . « پس روزى آن حضرت به من گفت : من مردى هستم مورد طلب دستگاه حكومتى ( آزاد نيستم و وقتم در اختيار خودم نيست ، و جاسوسان و مفتّشان مرا مورد نظر و تحت مراقبه دارند . ) و علاوه بر اين ، من در هر ساعت از ساعات شبانه‌روز اوراد و اذكارى دارم كه بدانها مشغولم ؛ تو مرا از وردم و ذكرم باز مدار ! و علومت را كه مىخواهى از مالك بگير ، و در نزد او رفت و آمد داشته باش ، همچنانكه سابقاً حالت اينطور بود كه بسوى وى رفت و آمد داشتى . » فَاغْتَمَمْتُ مِنْ ذَلِكَ وَ خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ وَ قُلْتُ فِى نَفْسِى : لَوْ تَفَرَّسَ فِىَّ خَيْرًا لَمَا زَجَرَنِى عَنِ الِاخْتِلَافِ إلَيْهِ وَ الْأَخْذِ عَنْهُ . فَدَخَلْتُ مَسْجِدَ الرَّسُولِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ ، ثُمَّ رَجَعْتُ مِنَ الْغَدِ إلَى الرَّوْضَةِ وَ صَلَّيْتُ فِيهَا رَكْعَتَيْنِ وَ قُلْتُ : أَسْأَ لُكَ يَا اللَهُ يَا اللَهُ ! أَنْ تَعْطِفَ عَلَىَّ قَلْبَ جَعْفَرٍ وَ تَرْزُقَنِى مِنْ عِلْمِهِ مَا أَهْتَدِى بِهِ إلَى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ . « پس من از اين جريان غمگين گشتم و از نزد وى بيرون شدم و با خود گفتم : اگر حضرت در من مقدار خيرى جزئى را هم تفرّس مىنمود ، هر آينه مرا از رفت و آمد بسوى خودش و تحصيل علم از محضرش منع و طرد نمىكرد .