بفاعليّته و امّ الإمكان بقابليّته ،
[ 1 ] محمّد بن عبدالله صلّى الله عليه و آله و سلّم . نشئهء ناسوتيش فيضان رحمت و غفران بر أعالى و أدانى ، و نفحات جانبخش انفاس ملكوتيش اعطاء حيات طيّبه بر عارفين و سالكين ، كه : « وَ مَآ أَرْسَلْنكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعلَمِينَ » [ 2 ] . انبياء خوشه چين خرمن إنعام او ، اولياء ذرّهپرداز سفرهء اكرام او .
حقيقت مراتب وجود به تعلّق و تدلّى او قائم ، لَوْلَاكَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاكَ ؛ [ 3 ] و كمال تعيّنات به تربيت ملكوتى نفس نفيسش متحقّق . صالحين آينهدار خورشيد جمال او ؛ فرمود : بُعِثْتُ لِأُ تَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ . [ 4 ] مرسلين مقدّمة الجيش ظهور او ؛ « مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَ لكِن رَّسُولَ اللَهِ وَ خَاتَمَ النَّبِيّينَ » . [ 5 ]
و بر عترت و آل او كه حقّ متعال مودّت آنها را مدار تكوّن سماوات و أرضين
هامش
[ 1 ] - « پدر عوالم وجود از جهت و حيثيّت فاعلى او ، و مادر همهء مخلوقات از حيثيّت قبول واستعداد خود ( زيرا به جهت تحقّق دو حيثيّت متفاوته : يكى نزول حقيقت وجود به اضافهء إشراقيّه ، و دوّم تشكّل آن در قوالب و ظروف متفاوته و تعيّن آن به تعيّنات مختلفه ، دو جهت و حيثيّت و انتساب در كيفيّت بدء و ختم مرتسم مىشود ، كه حيثيّت اوّلى را به حيثيّت فاعلى و دوّمى را به قابلى تعبير مىكنند ؛ و هر دو از وجود مبارك آن حضرت ، و تحقّق آن در نفس شريف آن حضرت مىباشد ) . »
[ 2 ] - سوره الأنبيآء ( 21 ) آيه 107 : « ما تو را به جهت رحمت و فضل بر همهء عالم و آدميان و غيرهفرو فرستاديم . »
[ 3 ] - مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 217 : « اگر وجود تو نبود اثرى از عالم خلقت نمىبود ؛ و به جهت تو بود كه من افلاك سماوات را خلق نمودم . »
[ 4 ] - مكارم الأخلاق ، ص 8 ؛ و السّنن الكبرى ، ج 10 ، ص 192 : « علّت و غايت بعثت و رسالتمن به كمال و انتهاء در آوردن جميع ارزشهاى اخلاقى و كمالات معنوى است . »
[ 5 ] - سوره الأحزاب ( 33 ) صدر آيه 40 : « اى گروه مسلمين ! محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم همانند يكى از پدران شما نيست ، و او را همانند يكى از افراد خود به حساب نياوريد ؛ او داراى مقام عظيم رسالت الهى و به انتها رسانندهء رسالت همهء پيامبران پروردگار است . »