فيكَ الْإمامُ الْمُرْتَضَى فيكَ الوَصىُّ * الْمُجْتَبَى فيكَ الْبَطينُ الْأنْزَعُ [ 1 ]
1 - « اين چنين به صاعقه و برقى كه از ابرها بر وادى نجف فرود مىآيد خطاب كردم : اى برق كه با لمعان و نور خود سياهى شب را مىشكافى و همچون زنگى مستى كه بر سر افراد در ميدان جنگ بتاخت فرود مىآيد !
2 - اگر به سرزمين غرىّ و وادى نجف رسيدى به آن بگو : آيا مىدانى كه چه شخصيّتى را در درون خود جاى دادى ؟
3 - اين شخصيّت پنهان در تو موسى بن عمران است ، و بلكه پس از آن عيسى مسيح ، و بالاتر پيغمبر خاتم است كه در تو جاى گرفته .
4 - بلكه جبرائيل امين و ميكائيل و اسرافيل و تمام ملائكه مقرّباند كه در وجود مقدّس او جمع گشته و ظهور و بروز نمودهاند .
5 - بلكه نور جلال و عظمت پروردگار است كه در تو مسكن گزيده و براى صاحبان بصيرت و ادراك جلوه نموده و روشن مىنمايد .
6 - در تو است امام و پيشوائى كه مرتضى است ؛ در تو است وصىّ رسول خدا كه مجتبى است ؛ در تو است شخصى كه رسول خدا به او فرمود : يَا عَلِىُّ أَنْتَ الْبَطِينُ الْأنْزَعُ .
اى على ! تو از شدّت علم شكمت برآمده شده و موى جلوى سرت كم گشته است . »
ببينيد او در اين اشعار تصريح مىكند كه آن امام و پيشواى مرتضى ، على است كه وصى و جانشين برگزيده آن حضرت مىباشد ! حال اگر كسى بگويد صرف تولّى در ثبوت تشيّع كفايت نمىكند ، بلكه بايد تبرّى از اعداء و دشمنان الهى و دشمنان و معارضين با اهل بيت عليهم السّلام نيز محقّق باشد - همانطور كه حقّ و واقع اينچنين است - در آيه شريفه مىفرمايد :
« لَاتَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَآدُّونَ مَنْ حَآدَّ اللَهَ وَ رَسُولَهُو وَ لَوْ
هامش
[ 1 ] - الرّوضة المختارة ، ص 136 و 137 .