فلا تُبصِرُ سَهلًا و لا جَبلًا ، وَ هذا كآئِنٌ بعدَ أيّامٍ . و لكَ عِندى دِلالةٌ أُخرَى أنَّك سَتَحْلِفُ يَمينًا كاذِبَةً فتُضرَبُ بالبَرَصِ .
[ 1 ]
« زمانيكه عمرو بن هدّاب علم غيب را از ائمّه عليهم السّلام نفى كرد و به ظاهر آيه شريفه فوق استناد نمود . . .
آنگاه امام على بن موسى الرضا عليهما السّلام به ابن هدّاب نگاه كرد و فرمود :
اگر به تو خبر دهم كه در اين روزها يكى از ارحام و خويشان خود را از دست خواهى داد آيا مرا تصديق مىكنى ؟
گفت : خير ، زيرا فقط خداى متعال است كه عالم به غيب مىباشد .
حضرت فرمودند : آيا چنين نيست كه خدا مىگويد : ( اوست عالم به غيب ، پس كسى را بر غيبت مطلع نمىگرداند مگر فردى را كه خود بپسندد و بخواهد كه او همانا رسول و فرستاده اوست . ) ؟ بنابراين رسول الله در نزد خداوند پسنديده است و ما اهل بيت وارثان همين رسول هستيم كه خدا علم غيب خود را به وى ارزانى داشته است . پس ما عالم هستيم به آنچه قبلًا بوده است در ازل و آنچه بعداً خواهد آمد تا روز قيامت . و اى ابن هدّاب ! بدان آنچه راكه به تو خبر دادم درعرض پنج روز آينده اتفاق خواهد افتاد ؛ پس اگر چنين نشد من دروغگو و مُفترى هستم ، و اگر راست درآمد پس بدان اين تو هستى كه كلام خدا و رسول خدا را ردّ و انكار مىنمائى . حال كه چنين است مطلب ديگرى نيز به تو بگويم و آن اينكه : عنقريب تو ديدگانت را از دست خواهى داد و كور خواهى گشت ؛ پس نه دشت و بيابان را خواهى توان ديد و نه كوه و ارتفاع را ، و اين مسأله در عرض چند روز آينده اتفاق خواهد افتاد . و نيز بدان كه به همين زوديها تو قسم دروغى خواهى خورد و در پى آن پيسى صورت تو را فراخواهد گرفت . »
هامش
[ 1 ] - بحار الأنوار ، ج 49 ، ص 75 .