وَ يُدفَعُ أوَّلًا بِأنَّ دَعوَى عِلمِ النَّبىِّ وَ الأئمَّةِ عَلَيهِمُ السَّلامُ بِذَلِكَ مَمنُوعَةٌ وَ لَا غَضاضَةَ ، لِأنَّ عِلمَهُم عَلَيهِمُ السَّلامُ لَيسَ كَعِلمِ الخالِقِ عَزَّوَجَلَّ ؛ فَقَد يَكونُ قَدَّروهُ بِأذهانِهِمُ الشَّريفَةِ وَ أجرَى اللَهُ الحُكمَ عَلَيهِ .
« مطلب اوّل با اين بيان ابطال مىشود : اينكه ما مدّعى شويم پيامبر اكرم و يا ائمّه به اين مسأله علم دارند ممنوع است ( مسأله تشخيص آب كرّ ) و اين جهالت موجب وهن و كسر شأن آنان نمىگردد ، زيرا علم آنها با علم پروردگار متفاوت است ؛ چون ائمّه عليهم السّلام اين حكم را بواسطه روايت آن از پيامبر اكرم در سينههاشان حفظ و بعد نقل كردهاند - و ممكن است در نقل اين حكم اشتباه كرده باشند - درحاليكه خداوند حكم را بر اساس همان حدّ واقع و نفس الأمر قرار داده است . »
واقعاً عجيب است ! خوب اين حرف چه فرقى با كلمات اهل تسنّن نسبت به ائمّه ما مىكند ؟ آن هم از عالمى اين چنين متبحّر در فقه و روايت . و از يك طرف چنان مضحك ، گويا ايشان ذهن مبارك امام عليه السّلام را با اذهان عاديه مردم مقايسه مىنمايند ، و نقل روايات و احكام از جانب حضرات معصومين عليهم السّلام را همچون نقل حكايات و اخبار از جانب مردم مىدانند ؛ و همچنانكه لغزش و اشتباه و سهو و تصحيف در كلمات و تعابير افراد در هنگام نقل مطالب الى ما شاء الله به چشم مىخورد بايد الزاماً در كلمات ائمّه عليهم السّلام هم همينطور بوده باشد !
براستى كه خنده آور است ؛ ايشان نمىدانند كه ذهن و نفس مقدّس امام عليه السّلام با اتّصال به صُقع ملكوت و منبع و يَنبوع و سر چشمه وحى الهى از همان مبدأ جعل و وضع ، تلقّى احكام را نموده و براى مردم بيان مىنمايد ، نه بنحو حفظ و يادداشت كه كار ساير افراد بى بضاعت از اين نعمت و لطف اعظم الهى نسبت به اولياى خودش مىباشد !
علم ائمه عليهم السّلام منبعث از علم لايتناهى الهى است
مطلب در اينجا بسيار و ورود در اين مسأله موجب انحراف از سير طبيعى