يك دنياى عظمت و علم و اراده به عظمت و علم و ارادهء خدا زندگى مىنمود .
كناسى از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه قال :
خَرَجَ الحَسَنُ بنُ عَلِىٍّ عَلَيهما السّلامُ فى بَعضِ عُمَرِهِ و مَعَهُ رَجُلٌ مِن وُلدِ الزُّبَيرِ ، كانَ يَقُولُ بِإمامَتِهِ . فَنَزَلُوا فى مَنهَلٍ [ 1 ] مِن تِلكَ المَناهِلِ تَحتَ نَخلٍ يابِسٍ قَد يَبِسَ مِنَ العَطَشِ ؛ فَفُرِشَ لِلحَسَنِ عَلَيه السّلامُ تَحتَ نَخلَة و فُرِشَ لِلزُّبَيرِىِّ بِحِذاهُ تَحتَ نَخلَة اخرَى . فَقالَ الزُّبَيرِىُّ - و رَفَعَ رَأسَهُ - : لَو كانَ فى هَذا النَّخلِ رُطَبٌ لَأكَلنا مِنهُ ! فَقالَ لَهُ الحَسَنُ عليه السّلام : و إنَّكَ لَتَشتَهِى الرُّطَبَ ؟ فَقالَ الزُّبَيرِىُّ : نَعَم ! فَرَفَعَ [ يَدَهُ ] رَأسَهُ إلَى السَّماءِ فَدَعا بِكَلامٍ لَم أفهَمهُ ؛ فَاخضَرَّتِ النَّخلَة ثُمَّ صارَت إلَى حالِها فَأورَقَت و حَمَلَت رُطَبًا . فَقالَ الجَمّالُ الَّذِى اكتَرَوا مِنهُ : سِحرٌ و اللهِ ! فَقالَ الحَسَنُ عَلَيه السّلامُ : وَيلَكَ لَيسَ بِسِحرٍ ! ولَكِن دَعوَة ابنِ نَبِىٍّ مُستَجابَة . قالَ : فَصَعِدُوا إلَى النَّخلَة فَصَرَمُوا ما [ كانَ فِيهِ ] فيها فَكَفاهُم . [ 2 ]
هامش
2 - اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 144 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 462 ؛ و در بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 323 ، از بصائر الدرجات ص 276 با اندكى اختلاف : [ در يكى از سفرهاى عمره امام حسن مجتبى عليه السّلام با يكى از اولاد زبير كه قائل به امامت او بود همراه شدند . براى استراحت در منزلى از منازل بين راه فرود آمدند و در زير درخت خشك خرمائى نشستند . براى حضرت زير درخت خرمائى و براى زبيرى زير درخت ديگرى فراش گستردند . در اين وقت آن مرد سرش را بالا آورد و نگاهى به شاخههاى خشك درخت خرما انداخت و گفت : اى كاش اين درخت خرما مىداشت و ما از آن تناول مىكرديم . امام مجتبى عليه السّلام رو به آن مرد نموده و فرمودند : خرما ميل دارى ؟ عرض كرد : بلى . حضرت سر را به آسمان برداشتند و به كلامى تكلّم كردند كه من متوجّه معناى آن نشدم در اين هنگام درخت سبز شد و خوشههاى خرما از آن آويزان گشت . در اين وقت ساربان رو كرد به آنها و گفت : قسم به خدا اين مرد سحر كرده است . امام مجتبى عليه السّلام فرمود : واى بر تو ، اين سحر نيست ولى درخواست فرزند پيامبر است كه خداوند آن را ردّ نمىكند . سپس افراد به بالاى درخت رفتند و آنقدر خرما چيدند كه همگى را كفايت نمود . مترجم ]
[ 1 ] - منهل : جائى كه آب مىخورند .