سفر امام حسن مجتبى عليه السّلام با پاى پياده به حج
و از أبى اسامه [ 1 ] عن أبىعبدالله عليه السّلام روايتست كه : حضرت امام حسن در سالى پياده به مكّه حركت كردند ؛ پاهاى آن حضرت ورم كرد . بعضى از بندگان آن حضرت گفتند : اگر سوار شوى اين ورم ساكن مىگردد . حضرت فرمود : أبَداً ! و ليكن در اين منزل كه مىرسيم مرد سياهى به تو رو مىآورد و با او روغنى است ؛ آن روغن را بخر و هر چه خواهد بده ، و در معامله مماكسه منما . بندهء آن حضرت عرض كرد : مادر و پدرم فداى تو ! ما تا به حال در اين راه به منزلى وارد نشدهايم كه كسى دوا داشته باشد . حضرت فرمود : بلى الآن در جلوى تو از يك منزل هم كمتر آن سياه را ملاقات خواهى نمود . پس يك ميل ديگر حركت كردند ، ناگهان مرد سياه پديدار شد . حضرت به غلام فرمود : نزد اين مرد برو ، روغن بگير و پولش را بده . مرد سياه گفت : اى غلام ! اين روغن را براى كه مىخواهى ؟ گفت : براى حسن بن على ! گفت : مرا با خود بسوى او ببر . ( إلى أن قال : ) مرد سياه به حضرت عرض كرد : من غلام شما هستم ، پول نمىخواهم ، و لكن دعا كن در حق من كه خدا فرزند پسرى سالم به من عنايت كند كه دوستدار شما اهل بيت باشد ؛ من الآن كه آمدم عيالم درد زائيدنش گرفته بود . حضرت فرمود : الآن برو بسوى منزلت ، خداوند به تو يك پسر عنايت كرده است صحيح و سالم ، و او از شيعيان ما خواهد بود . [ 2 ]
وصيّت امام حسن مجتبى عليه السّلام به برادرش امام حسين عليه السّلام
حضرت امام طبق روايت وارده در كتاب « كافى » از واقعهء بعد از فوت و
هامش
2 - ذكر فى سفينة البحار ، ج 1 ، ص 336 ، فى ضِمنِ تَرجُمَهء السّيدِ إسماعيلَ الحِميَرى ( ره ) ما هذا لَفظُه : أقولُ : و فى « إثبات الوصيّهء » إنّ والِدَ السيّدِ الحِميَرِى كانَ هو الأسوَدُ الَّذى أعطَى الدُّهنَ لِوَرَمِ قَدَمَى الحَسَن بنِ علىِّ بنِ أبىطالبٍ ؛ و خَبرُ الأسوَد فى آ يهء 90 ، لكِنّ فى بَعضِ التَعاليقِ من « ديوان الحِميَرى » ذَكَر : أنّ أبَوَى السيّدِ أباضِيّانِ و الأباضِيّهء من فِرَقِ الخَوارج . راجع ديوان الحميرى ، ص 149 .
[ 1 ] - اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 146 ؛ و بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 324 ، عن الخرائج .