كند و بر بدن او نزديك كند بطورى كه نالهء عقيل بالا آيد ، و حضرت به او بگويد : واى بر تو ! از اين آتش كه انسانى به جهت لعب تهيه كرده ناله مىكنى ، و چگونه مرا دعوت مىكنى به آن آتشى كه جبّار آن را به جهت غضب براى ستمكاران تهيّه نموده است ؟ ! و يا دخترش از بيتالمال گلوبندى عاريه بگيرد ، و آنطور حضرت به او پرخاش كند ! و حضرت امام حسن عليه السّلام پس از رحلت آن حضرت در فراز منبر در مسجد كوفه فرمود : پدرم از دنيا رفت و چيزى نگذارد جز چهار صد درهم كه مىخواست براى اهل خود كنيزى بخرد !
چرا أمير مؤمنان ميزان اعمال است
آرى آن كسى كه مىفرمايد :
وَ اللهِ لَو اعطيتُ الأقاليمَ السَّبعَة بِما تَحتَ أفلاكِها عَلَى أن أعصِىَ اللهَ فى نَملَة أسلُبُها جُلبَ شَعيرَة ما فَعَلتُ ! و أنّ دُنياكُم عِندى لاهوَنُ مِن وَرَقَة فى فَمِ جَرادَة تَقضَمُها ! [ 1 ]
و نه تنها آنچه از افلاك در دست او باشد حاضر است بدهد و جلب شعيرى را از دهان مورچهاى نربايد ، بلكه قسم ياد مىكند كه اگر به سختترين عقوبت گرفتار آيم در نزد من خوشتر است از آنكه به كسى ستم كنم :
وَ اللهِ لأن أبيتَ عَلَى حَسَكِ السَّعدانِ مُسَهَّدًا أو اجَرَّ فى الأغلالِ مُصَفَّدًا أحَبُّ إلَىَّ مِن أن القَى اللهَ و رَسُولَهُ يَومَ القيامَة ظالِمًا لِبَعضِ العِبادِ و غاصِبًا لِشَىءٍ مِنَ الحُطامِ ! [ 2 ]
هامش
1 - نهج البلاغة ، شرح عبده ، ج 2 ، ص 218 ، خطبه 224 : [ قسم به خدا اگر تمامى آسمانهاى هفتگانه را با كُرات درون آنها به من ببخشايند در مقابل اينكه دانهء جوى را از دهان مورى درآورم انجام نخواهم داد . و بدرستى كه دنياى شما نزد من پستتر است از برگ گياهى كه در دهان ملخى در حال جويدن است . مترجم ]
2 - نهج البلاغهء ، ج 2 ، ص 216 ، فى خطبة رقم 224 : [ قسم به خدا اگر بر روى خار مغيلان شب را به روز آورم و يا در ميان غل و زنجير بر روى زمين كشيده شوم پسنديدهتر است نزد من از اينكه خداوند را ملاقات كنم در روز قيامت درحاليكه نسبت به بعضى از بندگانش ظلم نموده باشم و از حطام دنيا غصب كرده باشم . مترجم ]