الأنبياءُ و الأوصياءُ عَلَيهِمُ السَّلامُ . [ 1 ]
بنابراين معانى اين أخبار كه مىفرمايد : علىّ بن أبىطالب ميزان عمل است ، و در زيارت آن حضرت مىخوانيم : السّلامُ عَلَى مِيزانِ الأعمالِ خوب واضح مىشود ، كه اعمال زشت موجب دورى و بُعد و قابل توزين نيست ، و اعمال حسنه است كه بايد اندازهگيرى شود ؛ در اين صورت اعمال امّت را با اعمال حضرت أميرالمؤمنين عليه السّلام اندازهگيرى مىكنند . مثلًا در مقام عبادت ، عبادتهاى آن حضرت را مىگذارند و عبادت هر فرد را با او مىسنجند ؛ از نقطه نظر خلوص هر قدر درجهء آن عبادت به آن حضرت نزديك باشد مقام او به مقام آن حضرت نزديكتر ، و هر چه دور تر باشد دور تر است . در مقام نماز ، نماز آن حضرت را مىگذارند و نماز هر كس را با آن نماز مىسنجند ؛ آن نمازهائى كه از آن حضرت ديده شد ، آن طيران روح در حال نماز و بيهوش افتادن در ميان نخلستان و تير از پا بيرون كشيدن و يكسره محو در انوار خدا شدن .
در مقام عدل و انصاف ، عدل آن حضرت را معيار قرار مىدهند ، كه چگونه در عين آنكه ممالك اسلامى در دست آن حضرت بود و أقران آن حضرت مانند عبدالرّحمن بن عوف و عبدالرّحمن بن أبىبكر و معاويه و عمرو عاص هر يك كوههائى از ثروت اندوختند و پس از موت بعضى از آنها براى تقسيم تركه تا چند روز تبرزن شمشهاى طلائين آنان را خرد مىكرد ، ولى آن حضرت براى يك صاع گندم كه [ 2 ] به برادرش عقيل بدهد ، درحاليكه مىدانست او و فرزندانش گرسنهاند و گرد و غبار فقر و پريشانى در چهره آنان نشسته بود ، و چندين بار عقيل خدمت آن حضرت رسيد و يك من گندم از بيت المال طلب كرد ، آن حضرت آهن را داغ
هامش
1 - تفسير الصّافى ، ج 3 ، ص 341 : [ سؤال شد از كلام الهى : « ما در روز قيامت ميزان قسط و عدل برقرار مىنمائيم . » فرمود : ميزان عدل و قسط انبياء و اوصياء عليهم السّلام هستند . مترجم ]
2 - نهج البلاغهء ، ج 2 ، ص 216 ، فى خطبة رقم 224 أوّلها : واللهِ لأن ابيتَ علَى حَسَكِ السَّعدانِ مُسَهَّدًا .