مشغول كرده كه وقت نماز نداريم . حضرت فرمود : ما به چه علّت با اين گروه نبرد مىكنيم ؟ مگر جز براى نماز است ؟ ما براى نماز با آنها مىجنگيم . ابن عبّاس مىگويد : آن حضرت نماز شب خود را نيز ابداً ترك ننمود ، حتّى در ليلة الهرير .
هرچه براى جمعيّت حواسّ وحضورقلب در نماز مفيد است مستحبّ مىباشد
و لذا آنچه براى جمعيّت حواسّ و حضور قلب مفيد است ، در نماز مستحبّ است ؛ مانند آنكه انسان در منزل خود بيتى را براى نماز اختصاص دهد و با حال پريشان وارد نماز نشود ، قدرى تأمّل كند تا آرام بگيرد ، با شكم سير و مملوّ از طعام روى به نماز نياورد ، در نماز سجّاده بيندازد ، انگشترى عقيق دست كند ، عطر بزند ، مسواك كند ، عمامه ببندد و طرف راست او را از زير حنك بگذراند ، لباس سفيد در بر كند ، نگاهش در مواقع و حالات مختلفهء نماز به مواضع معيّنه و مقرّرهء در فقه بوده باشد . مستحبّ است نمازهاى نوافل خود را در خفيه بخواند ، لكن نمازهاى واجب را مستحبّ است به جماعت و در مسجد بجاى بياورد .
حالات امام سجّاد عليه السّلام هنگام اقامهء نماز
در روايت است كه شبى يكى از فرزندان حضرت سجّاد عليه السّلام از مقام مرتفعى بيفتاد و دستش شكست ، و از اهل خانه صدا بلند شد ؛ همسايگان جمع شده دست طفل را بستند . صداى فرياد طفل بلند و حضرت سجّاد از شدّت اشتغال به خدا و نماز ابداً نمىشنيدند . چون صبح شد آن حضرت دست طفل را در گردن آويخته ديد ، پرسيد سبب چيست ؟ جريان را به خدمتش عرض كردند . [ 1 ]
و در وقت ديگر در حالتى كه حضرت در سجده بودند آتشى در خانه گرفت ؛ و اهل خانه فرياد مىكردند : يَا بنَ رَسولِ اللهِ ! النَّارِ النّارِ ! حضرت متوجّه نشد ، تا آنكه آتش را خاموش كردند ؛ و پس از مدّتى حضرت سر از سجده برداشت . اهل منزل پرسيدند : چه چيز شما را به خود مشغول نموده بود ، بطورى
هامش
[ 1 ] منتهى الآمال ، ج 2 ، ص 80 ، نقلًا عن عين الحيوة .