در حالات حضرت سجّاد آوردهاند كه :
كانَ عَلِىُّ بنُ الحُسَينِ عليه السّلام إذا حَضَرَ الصَّلاة اقشَعَرَّ جِلدُهُ و اصفَرَّ لَونُهُ و ارْتَعَدَ كَالسَّعَفَة . [ 1 ]
ودركتاب « لبّ اللّباب » ازحضرت رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم روايت نموده است كه :
شرط مهم حضور قلب اقبال به حق در همه افعال و اقوال صلاة
عَنِ النَّبِىِّ صلّى الله عليه و آله و سلّم أنَّهُ قالَ : صَلِّ صَلاة مُوَدِّعٍ ؛ فَإذا دَخَلتَ فى
هامش
[ 1 ] سفينة البحار ، ج 2 ، ص 45 ؛ مستدرك سفينة البحار ، ج 6 ص 341 ؛ بحارالأنوار ، ج 46 ، ص 55 : [ امام سجّاد على بن الحسين عليهما السّلام در هنگام نماز بدنش به لرزه مىافتاد و رنگ صورتش زرد مىگشت و مانند شاخههاى درختان مرتعش مىشد . مترجم ]