متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 70

كرد و بجاى آن يكى از آن آبكش‌ها را بپوشيد . آنگاه آن پيراهن را به بازار برد و با فروش آنها گوشت و كشك بخريد . پس به خانه آمد و كالوشه‌اى « 1 » بار كرد . و از براى ميهمان خوراكى بپخت . چون خوراك را بخوردند ، مِى بخواستند و بزمى ديگر بيآراستند . بهرام آن شب تيره را با لنبك آبكش به ميگسارى پرداخت . چون روز فرا رسيد ، لنبك به نزديك بهرام شتافت و به دو گفت : روز و شبها پيوسته شاد و از رنج و اندوه و كوشش آزاد باشى . يك امروز را هم با من باش و با خود چنان بدان كه جان و چيزى بخشيده‌اى . بهرام كه چنين شنيد ، به دو گفت : آرى ، مباد كه به سديگر روز نيز به شادى نگذرانيم . آبكش با شنيدن اين سخن بر او آفرين كرد و گفت : بيدار دل و بختيار باشى . آنگاه لنبك مَشك و ابزار آبكشى خود را به بازار برد و آنها را به گروگان نزد مرد توانگرى بسپرد . سپس آنچه مىبايست بخريد و شادمان به نزد بهرام شتافت و به دو گفت : اكنون تو مرا در فراهم آوردن اين خوراكيها يارى كن زيرا كه مرد از خوراك است كه پرورش مىيابد . بهرام كه چنين شنيد ، زود آن گوشت را ازو بگرفت و ببريد و بر آتش بپخت . چون خوراك خورده شد ، جام مِى در دست گرفتند و نخست از شاهنشاه نام بردند . پس چون مِى نيز بخوردند ، جاى خواب را بساخت و بر بالين بهرام شماله‌اى روشن كرد . به روز چهارم چون خورشيد درخشان شد ، بهرام گور از خواب بيدار گشت . ميزبان به نزد او آمد و گفت : اى نامدار ، در اين خانهء تنگ و تاريك بوده‌اى و بىگمان در اين خانه تن آسان نيستى . ليك اگر از شاه ايران هراسان نمىباشى و دلت نيز مىخواهد ، دو هفته را در اين خانهء بينوا بمانى . بهرام شاه با شنيدن اين گفتار بر او آفرين كرد و گفت : ماه و سال را شادان و خرّم زندگانى كنى . ما سه روز در اين خانه به شادى بوديم و از شاهان گيتى