مىبرديد . آنگاه شاه به خرّاد برزين گفت : آن نامه را در پيش سپاهيان بخوان . مرد دبير - كه هم گوينده و هم يادگير بود - به سر آغاز نامه نگاه كرد و گفت : اين نامه به نزد پرويز بزرگ و سرافراز و يزدان پرست ، شاه بيدار و پدرام سرزمين كه يزدان به او از تاج و خِرد بهره داد ، آن شاه فرزند هرمزدشاه كه زيبندهء تاج و تخت است از قيصر ، پدر مادر آن كودك شيرنام كه نام و كام بر او پاينده باشد . با فرّ و بر و پيروز باد و همهء روزگارانش نوروز بادا ، او را بر ايران و انيران دسترس باشد و هرگز مباد كه كسى در شاهى ، انباز او شود . هميشه دلش شاد و روانش روشن و خِردش پير و بختش جوان باد . آن شاه گرانمايهء گيومرتى و پسر هوشنگ تهمورسى . پدر بر پدر ، شاه بودهاند و پسر بر پسر نيز شاه بادا و هرگز مباد كه اين نژاد بسر آيد . يزدان پاك و بزرگان پادشاهى و كيش بر اين آفرين مىكنند . براستى كه هيچ سوار و بهارى همچون تو نيست و نگار چينى در ايوان نيز به مانند تو نمىباشد . يك سره مردمى و راستى هستى و هرگز جانت كاستى نبيند . در سراسر ايران و انيران و هندوستان و سرزمين تركان تا روم و جادوستان ، يزدان ، نژاد تو را پاك ساخت و هيچكس بسان تو از مادر پاك زاده نشد . آنگاه كه فريدون ايران را به ايرج سپرد ، ديگر نام شاهى را از روم و چين ببرد . گويى يزدان همهء بىنيازى و نيك اخترى و بزرگى و مردانگى و افسونگرى را به شما سپرد و نام مردانگى را از آن ديگران ببرد . اين دودمان همواره هنرپرور و راد و بخشنده گنج بودهاند و هرگز كسى از ايشان در رنج نبوده است . بر دشمنان خود باژ و ساو نهادند و بدانديشانشان بسان گاوان باركش شدند . به هنگام خسرو انوشيروان - آن شاه بيدار - كه هميشه روانش جوان باد و هرگز هيچ شاهى در گيتى از دودمان بزرگان به مانند او نبوده و نخواهد بود - آن ديوار را بدانگونه از درياى ژرف برآورد و همهء مردمان بيشهء نارون از دست تركان برستند و بىرنج گشتند . گيتى از دشمنان برست و همهء كهتران و مهتران بر او آفرين بكردند . همه از تازى و هندى و ايرانى در پيش او كمر بر ميان ببستند . همهء بزرگان با فرّ و تخت و تاج از درياى چين تا سرزمين خزر و از ارمينيه تا دروازهء باختر و از هيتال و سرزمين ترك و سمرقند و
متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 693
مساهمون: حكيم أبو القاسم الفردوسي
ص٦٩٣