متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 471

خيزد . سواران و اسپان نبايد كه در روز نبرد به نيرو و آسودگى بيانديشند . از سوى ديگر ، چون از چگونگى آماده شدن بهرام به شهريار ايران آگهى رسيد ، از گفتار و كردار او شاد گشت و در گنج را بگشود و روزىِ سپاهيان را بداد و در گنجهاى جنگ افزار را نيز به روى بهرام بگشود و آنها را به دو بداد . چندين گله از اسپان جنگى را هم كه رها بودند ، به شهر بيآورد . آنگاه به بهرام - آن پهلوان سپاه - بفرمود تا هرچه بايسته است ، از شاه بخواهد و به دو گفت : تو كه همه گونه كارزارى ديده‌اى ، اكنون نيز شنيده‌اى كه چه اندازه جنگ افزار و سپاهى به همراه آن ساوه شاه نامور هست . همانا كه در روز نبرد ، زمين آوردگاه از جنگ تركان او خواهد لرزيد . ليك تو تنها دوازده هزار سوار زرده‌دار و برگستوانور از ميان سپاهيان برگزيدى . نمىدانم آيا با اين سپاه اندك در روز نبرد ، كار چگونه خواهد بود ؟ تو بجاى جوانان شمشيرزن ، تنها مردان چهل ساله را از ميان انجمن بخواستى . بهرام سپهبد كه چنين شنيد ، به دو گفت : اى شاه نيك اختر و چرب زبان ، خودت داستان آن بزرگانى را كه پيشتر از اينها شاه گيتى بوده‌اند ، شنيده‌اى . اكنون من نيز اگر شاه فرمانروا بشنود ، از اين داستان ، گواهى دارم كه چنانچه بخت پيروز با كسى يار باشد ، اگر يارانش كمتر باشند ، روا خواهد بود . بدان كه كِي كاووس را با سپاهى بيكران در هاماوران در بند آوردند . ليك رستم تنها دوازده هزار مرد سوار و پهلوان و شايسته برگزيد و كِي كاووس را از بند بيآورد و هيچ گزندى هم به آن نامداران نيآمد . گودرز كشوادگان - آن سر نامداران و آزادگان - نيز تنها دوازده هزار سوار برگستوانور را به كين خواهى سياوش بيآورد . اسفنديار بزرگ نيز دوازده هزار جنگاور را به سوى ارجاسپ بيآورد و با چاره‌گرى خود از آن سپاه و دژ ارجاسپ گَرد برآورد . پس بدان كه اگر سپاهيان از اين دوازده هزار تن بيشتر باشند ، از مردانگى و خِرد بيرون خواهد بود « 1 » . سپهبدى كه سپاهيان بيشمارى را به جنگ آورد ، سرانجام از كارزار پيچان