متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 467

شاه بيآيد و ناگهان آن ترك را شكست دهد و همهء سپاهش را برهم زند . آنگاه چون خاقان گفتار ستاره‌شناس را بشنيد ، چنان شاد گشت كه هيچكس را به شادى او نديدم . بدين سان آن دخترش را كه افسر سر همهء دختران بود ، به انوشيروان بداد . من نيز او را براى شاه بپذيرفتم و چون همهء اينها كرده شد ، بازگشتم . خاقان چندان گوهر از گنج خود برآورد كه ما از كشيدن آنها رنجه گشتيم . سپس سپاه خود را تا لب رود جيحون براند و آن دخترش را كه همچون ديدگانش بود ، در كشتى نشاند و خودش با دلى پر خون از درد فرزند ، از جيحون بازگشت . اكنون اى شهريار رمه ، من هر آنچه را كه ديدم براى تو بگفتم . اينك آن مردى را كه گفتم ، از اين كشور بازجوى چرا كه پيروزى شاه به دست او خواهد بود . پس اين سخن را به هيچ دوست و دشمنى مگوى . مهران ستاد ، اين بگفت و ناگاه جان بداد . همهء انجمن بر او به زارى گريستند . شاهنشاه از كار مهران ستاد در شگفتى بماند و خون دل بگريست . آنگاه به ايرانيان گفت : مهران ستاد همواره اين داستانها را به ياد داشت و چون همهء آنها را به ما گفت ، بمرد و جان پسنديده‌اش را به يزدان بسپرد . يزدان را سپاسگزارم كه اين گفتار سرانجام از اين مرد پير بيرون آمد . اكنون بايد از هر مهتر و كهترى در هر كشور نشان بجوييد تا اين كار را بجاى آوريد و همهء رنجها را به زير پا آريد . در همان هنگام يكى از مهتران نامبردار كه سالار آخور اسپان بود و نامش زادفرّخ و جوياى شادى شاه بود ، به پيش او آمد و گفت : اين نشانى كه مهران ستاد ستوده به گردنكشان داد ، نشانهء بهرام پسر بهرام پسر گشسپ « 1 » - آن سوار سرافراز و پيچنده