متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 464

چون فرستادهء هرمزد به پيش قيصر رسيد ، آنچه را كه از شاه ايران شنيده بود ، براى او بگفت . شاه روم نيز با شنيدن اين سخن از آن راه بازگشت و ديگر خاك آن مرز و بوم را نيآزرد « 1 » . پس شاهنشاه هرمزد چنان سپاهى برگزيد كه از گَرد آنها رود ناپديد گشت . آنگاه آنها را به آن سرزمين بفرستاد تا كوه خزر « 2 » را به زير پاى آورند . خرّاد با فرّ و اورنگ و داد ، سپهدار ايشان بود . چون سپاه خرّاد به ارمينيه آمد ، سپاهيان خزر از آنجا برفتند . بسيارى نيز كشته شدند « 3 » و سپاهيان خرّاد چيزهاى بسيارى از آن سرزمين بگرفتند . چون از پيروزى خرّاد و سپاهيانش به نزد هرمزدشاه آگهى رسيد ، ديگر برايش هيچ كينه‌اى بجز كينهء ساوه شاه نماند . پس خِرد را به انديشهء آن كار واداشت . نشان دادن مهران ستاد از بهرام چوبينه به هرمزد شاه و خواستنش هرمزد در همان هنگام بنده‌اى شادكام و خردمند و بيدار به نام نستوه « 4 » به آن شاه گيتى گفت : جاويد باشى و هميشه چشم بدى از تو دور بادا . بدان كه پدرم - مهران ستاد - كه روزگار كسى را به مانند او به ياد ندارد ، ديگر از اميد گيتى پير و سست گشته و در