متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 361

بيآراست و به پيش شاه رفت و همهء آن را براى او ياد بكرد و همهء آن نيروى شاهان و جنگ سپاهيان را يكى يكى به شاه نشان داد . دل شاه ايران از آن كار خيره ماند و خِرد را به انديشه بنشاند . پيوسته به بزرگمهر مىگفت : اى مرد روشن روان ، جوان باشى و روزگارت نيز جوان باشد . آنگاه شهريار ايران به ساربان بفرمود تا دو هزار شتر بيآورد . سپس آنها را با باژى كه از روم و چين و هيتال و مكران و ايران مىگرفتند ، از گنج شاهنشاه بار كردند و آن كاروان از درگاه شهريار برفت « 1 » . چون بدين گونه بارهاى شتر ساخته گشت و دل شاه از آن كار آزاد شد ، فرستادهء راى را به پيش خود بخواند و سخنان دانشمندانهء فراوانى با او براند . سپس نامه‌اى پر از دانش و رامش و هوش و خِرد براى راى بنوشت . در آغاز نامه آفرين بزرگى بكرد و از ديو سترگ به يزدان پناه برد . آنگاه گفت : اى شاه نامور هند ، از درياى قنّوج تا پيش سند ، آن فرستادهء سگالشگر تو به همراه آن انجمن و پيلان و سايه‌بان و آن تختهء شطرنج برسيد . پيام راى را نيز بشنيديم و فرمانش را بجاى آورديم . از آن داناى هندى زمانى بخواستيم و روان خود را با دانش بيآراستيم . موبد