متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 359

پرخاش مىجويند « 1 » . چون بزرگمهر آن سپاه را بدين گونه براند ، همهء انجمن در شگفتى بماندند . فرستادهء هند سخت اندوهگين گشت و در كار آن مرد بيدار بخت فرو ماند « 2 » . مرد جادوگر از آن كار شگفت زده شد و در دل انديشيد كه : بزرگمهر هرگز اين تختهء شطرنج را نديده بود و از كاردانان هندى نيز نشنيده بود . من نيز با او هيچ سخنى در بارهء اين مهره‌ها نگفتم . پس چگونه اين انديشه براى او فراز آمد ؟ همانا كه هيچكس در گيتى جاى او را نخواهد گرفت . خسرو نيز از كار بزرگمهر چنان شد كه گويى بخت به دو روى كرده باشد . ازو دلشاد گشت و او را بنواخت و برايش جامهء شاهوار سزاوارترى بساخت . سپس بفرمود تا يك جام را پر از گوهرهاى شاهوار بكردند و آن را به همراه يك هميان ديبا و اسپى زين كرده به دو داد و آفرين بسيار بكرد . ساختن بزرگمهر ، نرد را و فرستادن انوشيروان ، او را به هند آنگاه بزرگمهر دانا به آرامشگاه خود برفت و تخته و پرگارى در پيش خود بنهاد . پس در انديشهء بسيارى فرو رفت و دل خود را از آن انديشه‌ها به سياهى بيشه كرد .