متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 191

چون اين سرزمينها را يك سره آباد كرد و دل خردمندان را شاد بساخت ، به سپاه نامدار خود درم بداد و آمادهء جنگ با تركان شد . در آن جنگ ، هرمزد پيش رو آن سپاه بود و كواذ - فرزند پاك و خردمند و برومند پيروز - از پشت پيروز شاه سپاهيان را همچون باد براند . بلاش نيز - كه پسر كوچكتر و با فرّ و داد پيروز بود - به شادى در ايران بر تخت بنشست . آنگاه پيروز به يكى از پارسيان نامدار به نام سرخاب « 1 » بفرمود كه : در اينجا بمان و همچون دستور پاكيزه در پيش بلاش باش . بدين سان پيروز سپاهيان خود را به سوى جنگ با تركان كشيد . با آن سپاه و گنج و ساز مىراند تا با خوشنواز « 2 » پيكار بجويند . سرانجام پيروز شير اوژن به جايى رسيد كه بهرام شاه پهلوان آن جوتره « 3 » بلند را از براى نشان برآورده و بر آن پيمان شاهنشاهان را نوشته بود تا هيچيك از تركان و ايرانيان از اين نشان نگذرند و از رود به آن سو نروند . پيروز كه آن نشان را - كه شاه ايران بساخته بود - بديد ، به آن سپاهيان گردنكش خود گفت : من به همينگونه با شمشير و گنج خود جوتره‌اى برآورم تا ديگر كسى از هيتاليان در رنج نباشد . چون آن را در پيش رود تَرَك « 4 » بسازم ، ديگر همهء بزرگان سر به فرمان من خواهند شد . و خواهم گفت كه اين را بهرام گور با مردانگى و