متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 130

و نِى و چنگ سرگرم بود و از كار جنگ ناترس بود . تنها به رسيدن باژ ايرانيان چشم دوخته بود و از دير آمدن آن دلش پر از خشم بود . تاختن بهرام گور بر خاقان چين از سوى ديگر ، بهرام ، بيدار و سپاه را از دشمن نگهدار بود . شب و روز كارآگاهانى گماشته بود و روز را به بزم و ميگسارى نمىگذرانيد . چون به بهرام شاه آگهى رسيد كه خاقان با سپاهيانى چند در مرو است ، سپاهيان خود را بىهيچ بنه‌اى و با دو اسپ به همراه هر يك ، به آذرگشسپ آورد و شب و روز همچون باد با جوشن و كلاهخود رومى در راه بتاخت . آنگاه به مانند سيلى از كوه سرازير گشت و از راه اردبيل به آمل آمد و از آمل نيز به گرگان و از گرگان به شهرنسا رفت و يكى از پارسايان در پيش او راهنماى بود . و بدين گونه شب و روز بر كوه و بيابان و بيراهه برفت . در روز ديده‌بانانى را گماشته بود و در شب تيره پاسبانانى را . بهرام شاه چنان به نزديك شهر فرود آمد كه تذرو پرّان نيز بدانگونه نمىپرد . در همان هنگام يكى از كارآگاهان بيآمد و به دو گفت : خاقان از كار بزرگان ، دور است و در انديشهء شكار در كشميهن « 1 » مىباشد و شب و روز ، اهريمن دستور اوست . بهرام كه چنين شنيد ، شاد گشت و همهء آن رنجها بر تن او باد شد . پس يك روز را در آن جايگاه بيآسود و چون خودش و سپاهيان و اسپان بيآسودند ، به هنگام روز چون خورشيد گيتىفروز از كوه سر برآورد ، به كشميهن آمد . گوشها پر از نالهء نفير و چشمها پر از رنگ درفش بود . از آن نخچيرگاه هياهو و خروش برآمد و گوش شاه و سپاهيان پر از آواز شد . از آن آواز گوش شير نيز بدريد و گويى از ابر ، ژاله باريد « 2 » . آن