متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 778

فروزنده‌تر گشت . ليك آن كرم را خوار نگذاشتند و او را با خوردن نيكو بداشتند . كرم تنومند گشت و نيرو گرفت و سر و پشت او به رنگ نيكويى درآمد . ديگر آن دوكدان برايش تنگ شد و گويى پيراهنى همچون مشك سياه بر تنش پديدار گشت و پيكر و بر و پشت او به رنگ لركيماس « 1 » درآمد . پس برايش تبنگوى پاك سياهى بساختند و جايگاهى در آن براى او فراهم آوردند . هفتواد را ارج و آزرم و خواستهء بسيار رسيد و آن هفت فرزندش نيز توانگر شدند . كار چنان شد كه همه در شهر در بارهء هفتواد سخن مىگفتند . در آن شهر مهترى سرافراز و با سپاه و آبروى بود كه خواست تا با بهانه‌اى از آن بدنژاد « 2 » دينار بستاند . با آگاهى از اين كار نامداران بسيارى بر هفتواد و آن هفت فرزند پيكار جويش انجمن گشتند و فرياد از شهر كجاران برآمد و همگى با نيزه و تيغ و تير برفتند . هفتواد نيز در پيش ايشان به جنگ آمد و داد مردى را بداد و شهر را در دست گرفت و آن مهتر را بكشت و گوهر و گنج بسيارى از او به دست آورد . مردم بسيارى در نزد او گرد آمدند . پس هفتواد از شهر كجاران به سوى كوه رفت و به همراه همهء آن مردم بر فراز كوه دژى بساخت و درى آهنين نيز بر آن دژ بنهاد و از آن پس آن جايگاه هم براى آرامش او بود و هم جاى كين . بر آن كوهسار چشمه‌اى بود كه هفتواد آن را از فراز كوه به ميان آن دژ آورد . آنگاه بارويى در پيرامون آن برآورد كه هيچ چشمى را توان ديدن سر آن بارو نبود . چون آن تبنگو هم