متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 756

درازى بر اين بگذشت . اكنون مردم تيز هوش او را اردشير بابكان مىخوانند . اردشير را همه گونه هنر بيآموختند و بدين سان هنر نيز بر نژادش افزوده گشت . در فرهنگ و بالا و چهره گويى خورشيدِ فروزان بر آسمان شد . پس به اردوان از فرهنگ و دانش آن جوان آگهى رساندند و گفتند كه او به گاه رزم همچون شير ژيان و در هنگام بزم بسان ناهيد است . اردوان كه چنين شنيد ، به سوى بابك نامور و پهلوان نامه‌اى نوشت كه : اى مرد دانشمند و پاك انديش ، اى سخنگوى و داننده و رهنما ، شنيده‌ام كه فرزند تو - اردشير - « 1 » سوار گوينده و يادگيرى است . پس چون اين نامه را بخوانى ، بىدرنگ او را با شادمانى به نزد من بفرست تا من او را هرچه بايست بيآموزم و در ميان پهلوانان سرافراز سازم . پس چون او در كنار فرزند ما باشد ، او را از خويشان خود بشمار خواهيم آورد . چون بابك آن نامهء شاه را بخواند ، خون بگريست . پس بفرمود تا دبير و آن اردشير نورسيده و جوان به نزد او آيند . آنگاه به دو گفت : اين نامهء اردوان را با روانى روشن نگاه كن و بخوان . من نيز اينك نامه‌اى به نزد آن شاه مىنويسم و آن را به دست نيكخواهى برايش مىفرستم . در نامه مىگويم كه : اينك آن جوان دلاور و پسنديده و دل و ديدهء خود را به نزد تو فرستادم و او را پندهايى بدادم . پس چون به