متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 691

را بر تخت نهادند و بازگشتند و بدين سان آن مرد گردنفراز و شيردل درگذشت . زراسپ سرافراز و ريونيز را نيز در پهلوى فرود نهادند و توس سپهبد خون از ديدگان بباريد « 1 » . چنين است هر چند مانيم دير * نه پيل سرافراز ماند ، نه شير دل سنگ و سندان بترسد ز مرگ * رهايى نيابد ازو بار و برگ لشگر كشيدن توس به كاسه‌رود و كشته شدن پلاشان از دست بيژن چون توس سپهدار از كار فرود پرداخته گشت و از آن دژ به زير آمد ، سه روز را در چَرَم درنگ بكرد . به روز چهارم آواى شيپور برخاست و سپاه را برگرفت و ناى و كوس بزد . سراسر زمين به سياهى آبنوس گشت . هر كه از سپاه توران مىديدند ، همه را مىكشتند و تنشان را به چاه مىافكندند و همهء مرزها را ويران مىساختند . اين چنين رفتند تا به كاسه‌رود رسيدند . توس سپاه را در آنجا فرود آورد . زمين به زير سراپرده‌هاى ايشان ناپديد گشت . پس به تركان آگهى رسيد كه سپاهى از ايران به سوى كاسه‌رود آمد . جوان دلير و پهلوان بيدار دلى از تركان به نام پلاشان بيآمد تا همهء سپاه ايران را بنگرد و درفش و سراپرده‌هاى ايشان را بشمارد . در آن لشگرگاه ، كوهى بلند بود كه گيو و بيژن بر آن