متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 578

هرچه بايد از گنج و درم و اسپ و ريدك و ديگر چيزها ، او را بده « 1 » . بازگشتن كى خسرو به سياوش گرد پس پيران سپهبد با شتاب ، كى خسرو را از پيش افراسياب ببرد و بر افروخته و خرامان به كاخ خويش آمد و گفت : همانا كه از كردگار داور ، درختى نو در گيتى ببار آمد . آنگاه پيران در گنجهاى كهن را باز كرد و به فراهم آوردن هر گونه ساز و برگ براى كى خسرو بپرداخت : از ديبا و دينار و مرواريدهاى درشت و گوهر و اسپ و جنگ افزار و كلاه و كمر و تخت و هميانهاى درم و گستردنى و بسيار چيزهاى ديگر ، همه را زود به پيش كى خسرو آورد و به دو داد و او را آفرين بسيار بگفت . آنگاه ايشان را به سوى آن جايگاه « 2 » كه [ سياوش ] آن خسرو نيكخواه بساخته بود ، روانه كرد . ايشان نيز شادمانانه به آن شهر كه بار ديگر همچون خارستانى گشته بود ، برفتند « 3 » . چون فرنگيس و كى خسرو به آنجا رسيدند ، از هر سو مردم بسيارى پديد آمدند و روى زمين را با ديدگان خويش ستردند و همگى زبان به آفرين گشودند كه از بيخ آن درخت فرّخِ بركنده « 4 » ، چنين شاخ سختى سر بر آورْد . پس يك سره گفتند : چشم بد از شاه گيتى دور باشد و روان سياوش پر از نور بادا . از آن پس ، آن جايگاه رو به آبادى نهاد « 5 » و خار آن سرزمين ، شمشاد و گياهش ،