متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 571

سپهسالار در خواب ديد كه سياوش ، شماله‌اى « 1 » را از آفتاب برافروخت و با آن شماله ، تيغى نيز به دست بگرفت و به پيران گفت : ديگر درنگ ، سزاوار نيست . سر از اين خواب نوشين بردار و يادى از فرجام كار گيتى كن ، زيرا كه امروز ، روز جشن و آيينى نو است . شب زادن شاه كى خسرو « 2 » است . پيران سپهبد كه چنين شنيد در خواب خوش بلرزيد « 3 » . پس گلشهر « 4 » خورشيدرخ نيز از خواب برخاست پيران به دو گفت : برخيز و خردمندانه به نزد فرنگيس برو زيرا كه امشب سياوش را در خواب ديدم كه از آفتاب آسمان نيز درخشان تر بود . مرا گفت : تا به كى مى خوابى ، بيش از اين درنگ مكن و به جشن شاه كى خسرو بيا . گلشهر كه چنين شنيد ، به شتاب به نزد فرنگيس ماهروى رفت . پس بديد كه آن شاه از فرنگيس زاده شده است « 5 » . چون گلشهر آن كودك را بديد ، با شادى و شتاب بازگشت و همهء كاخ را از آن كار آگاه ساخت و شادمانانه به پيران گفت : اينت خورشيد نو آيين كه همانا جفت ماه است . بيا و اين شگفتى و بزرگى و خواست