متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 550

به پيشوازم نيآمد . سخن مرا نيز نشنيد و نامه را نخواند و مرا به پيش تخت خود ، به زانو نشانْد . « 1 » بدان كه پيوسته از ايران به وى نامه مىرسد و ديگر در شهر او بر ما بسته شده است . سپاهى از روم و سپاهى نيز از چين آمادهء يارى اويند . اينك اگر در كار او درنگ كنى ، ديگر تنها باد به چنگ خواهى آورد . اگر او را دير بگيرى ، جنگ را بيآغازد و هر دو كشور را به مردى به چنگ آورد . اگر سپاهش را به سوى ايران براند ، ديگر چه كسى را ياراى كينه خواستن از اوست ؟ من تو را از كار اوى آگاه ساختم پس تو نبايد كه سر از كار او بپيچى . « 2 » آمدن افراسياب به جنگ سياوش چون افراسياب ، اين سخن بشنيد ، بار ديگر آن روزگار كهن براى او تازه شد . دلش پر از آتش و آه گشت و ديگر از خشم ، پاسخ گرسيوز را نيز نداد . بفرمود تا در ناى و سنج و شيپور و دراى هندى دميدند . افراسياب از شهر گنگ - كه همچون بهشتى خندان بود - بيرون رفت و بار ديگر درختى از كينه بكاشت .