متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 361

اكنون بايد چاره‌اى كنيم تا دلمان از رنج پرداخته گردد . آن پلنگ ِ شير ناخورده ، تنها كسى است كه مىتواند دستگير ما در اين رنج باشد . بايد مرد خردمندى را كه شايسته باشد به نزد رستم فرستيم . پس موبدى به نزد رستم ، آن پهلوان كينه خواه ، برفت و آنچه ديده و شنيده بود ، به رستم بگفت . رستم شيردل كه آن بشنيد ، دلش رميده گشت و سرشك از ديدگان بباريد و دلش پُر تاب و جانش پر درد گشت و گفت : من با سپاهيان ، به كينه‌خواهى ، كمر جنگ بسته‌ايم . ليك آنگاه كه از كاووس كِى آگهى يابم ، ايران زمين را از تركان تهى سازم . پس رستم فرستادگانى به هر كشور ، از كابل و هند و نيز زابل روانه كرد و از ايشان سپاهيانى بستد . آنگاه فرياد نفير و دراى هندى برخاست و سپاهيان در آن دشت بجنبيدند . دل رستم چون آتش برميد و همچون باد دمان ، سپاه را روان ساخت . « 1 » پيام فرستادن رستم به نزد شاه هاماوران پس رستم مرد خردمندى را به نزد كاووس شاه فرستاد و او را گفت : اينك من با سپاهى گِران به سوى رزم سالار هاماوران مىآيم . تو دلت را شادمان دار و اندوه مخور ، كه به زودى بدان سرزمين برسم . از سوى ديگر ، رستم نامه‌اى با تيزى و پر از گرز و شمشير و كارزار به شاه هاماوران بنوشت كه : بر شاه ايران نخيز « 2 » ساختى و در