متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 315

چنين راه دشوارى را بر خود هموار ساختى . آنگاه همهء آن بزرگان ، زال را در بر گرفتند و زال راه سيستان در پيش گرفت . رفتن كاووس به مازندران زال سپهبد كه از شهر « 1 » برفت ، شاه به توس و گودرز بفرمود تا سپاه را فراهم آورند . چون روز فرا رسيد ، شاه با پهلوانان و سپاهيان به سوى مازندران روى نهادند و شاه ، ايران زمين و كليد در گنجها و تاج و انگشترى « 2 » را به ميلاد « 3 » سپرد و او را گفت : اگر دشمنى به ايران زمين تاخت ، تو نبايد به جنگ او شتابى كه به زال و رستم پناه ببر ، زيرا كه ايشان پشت سپاه و زيبندهء گاه‌اند . روز ديگر آواى كوس برخاست و گودرز و توس سپاه را به پيش راندند . كاووس نيز با ايشان برفت و چون به نزديك كوه اسپروز - « 4 » كه جايگاه فرو شدن آفتاب است - رسيدند ، كاووس در آنجا تختى بزد و آرام گرفت . آنجا جايگاه ديوان دژخيمى بود كه پيل نيز از ايشان در بيم بود . پس شادْوَردهاى زربفت بر كوهسار بگستردند و همه‌جا پر از بوى مِى خوشگوار شد و همهء پهلوانان نيز در كنار تخت كاووس كِى بنشستند و آن شب را بزمى بيآراستند . سپيده‌دم كه از خواب برخاستند كمر بسته و كلاه بر سر نهاده به نزد شاه