متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 270

شبى زال به هنگام خواب بنشست و از افراسياب بسيار سخن راند و گفت : هر چند ما را پهلوانان بسيارى ، ياريگرند ، ليك ما را به شاهى از نژاد شهرياران نياز است چه كار سپاه ، همچون كار كشتى است كه باد و بادبانش ، تخت شاه باشد . اينك گرچه از نوذر ، توس و گستهم بر جاىاند ، ليك ايشان را چندان خرد و انديشهء شاهى نيست و زيبندهء تخت شاهى نيستند . ما را شاهى سزاوار است كه خردمندى و فرّه ايزدى با او همراه باشد . پس چندى بجستند تا مگر از تخم فريدون ، شاهى زيبندهء تخت و تاج بيابند ، ليك سرانجام جز زو پسر تهماسپ كه او را هم زوركيان و هم فرهنگ بود ، شايستهء اين كار نديدند . « 1 » پس قارن با موبد و مرزبان و سپاهى از پهلوانان به نزد او شدند و او را مژده دادند كه : اينك تاج فريدون به تو تازه گشت چه زال و ديگر سپاهيان ترا به شاهى خواسته‌اند . و اين چنين بود كه زو در روزى همايون بيامد و بر تخت شاهى ايران زمين بنشست . « 2 » زال و بزرگان بر وى آفرين خواندند و بشار « 3 » شاهى افشاندند . و زو از