نوذر « 1 » پادشاهى او هفت سال بود « 2 » بر تخت نشستن نوذر چون نوذر سوگ پدر را بداشت ، تاج كيانى بر سر نهاد و بر تخت منوچهر بنشست و سپاهيان را درم و دينار بداد . بزرگان ايران نيز در پيش تخت او روى بر خاك نهادند و همگى خود را بندهء شهريار خواندند . ليكن چندى نگذشت كه نوذر شاه به بيدادگرى دست يازيد و از هر سو فرياد مردم به آسمان خاست كه : او آيينهاى پدر را از ميان برداشته و با موبدان به درشتى رفتار مىكند و دلش بندهء گنج و دينار گشته و راه مردمى نزد او خوار شده است . پس آشوبى در كشور بپاشد و كشاورزان ، جنگ افزار برداشتند و بسيارى از پهلوانان ، آرزوى شاهى در سر آوردند . از ديگر سو ، شاه نوذر چون بديد كه از هر سوى كشور خروشى به پا شده است ،
هامش
( 1 ) - براى نام نوذر ر . ك . زيرنويس صفحه . لقبش آزاده بوده و برخى از پارسيان او را كم بخت مىخواندند . خوارزمى ، مفاتيح العلوم ، ص 100 مجمل التواريخ و القصص ، ص 417 ميرخواند ، روضة الصفا ، ج 1 ، ص 563 . مسعودى در يك خبر واحد آورده است كه پس از منوچهر ، سهم نبيره منوچهر بجاى او نشست . ر . ك . التنبيه و الاشراف ، ص 85 مروج الذهب ، ج 1 ، ص 220 .
( 2 ) - مدت شاهى نوذر را غالباً همچون حكيم فردوسى 7 سال دانستهاند . ر . ك . مستوفى ، تاريخ گزيده ، ص 85 ميرخواند ، روضة الصفا ، ج 1 ، ص 563 مجمل التواريخ و القصص ، ص 43 در اين كتاب در كنار ذكر روايت 7 سال ، روايتى ديگر مبنى بر 20 سال حكومت او هم ذكر شده است .