متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 182

تا اسپان تازى زرين ستام و شمشيرهاى زرين نيام و ديبا و خز و ياكند « 1 » و زر و ريدكان « 2 » رومى آراسته به ديباى روم و گوهر و زر با تبنگهاى « 3 » زبرجد و جامهاى زر و سيم و پيروزه پر از مشك و كافور و لركيماس « 4 » با جوشن و ترگ و برگستوان و نيزه و گرز و تير و كمان و تخت پيروزه و تاج زر و مُهر ياكند و كمر زرين ، به آيين پيشكش به ايشان دادند . آنگاه گشادنامه‌اى « 5 » بنوشت و همه كابل و دنبر « 6 » و ماى « 7 » را در هندوستان ، از درياى چين تا به درياى سند و از زابلستان تا به درياى بُست را به سام و پسرش - زال - بخشيد و ايشان را بر آن جايها فرمانروا ساخت . « 8 » چون اينها همه كرده شد ، سام برپاى خاست و تخت منوچهر را بوسه داد و گفت : اى مهترِ برگزيده كه تا كنون شاهى چون تو به مهر و خوبى و خرد ، تاج بر سر ننهاده ، و اى كه همهء گنج گيتى به چشم تو خوار است ، جاودان زنده باشى و مبادا كه نام تو از تو به يادگار مانَد . آنگاه سام به همراه زال و آن پيشكشهاى شاهى به سوى نيمروز « 9 » روى نهادند . چون به نزديكى سيستان رسيدند ، مردم را از آمدن ايشان با جامه