نترسى همى از جهاندار پاك * ز گردان نيامد ترا شرم و باك
نگفتم مرو سوى راه چرم * برفتى و دادى دل من به غم
نخستين بكين من آراستى * نژاد سياوش را كاستى
برادر سر افراز جنگى فرود * كجا هم چنو در زمانه نبود
بكشتى كسى را كه در كارزار * چو تو لشكرى خواستى روز كار
و زان پس كه رفتى بران رزمگاه * نبودت بجز رامش و بزمگاه
ترا جايگه نيست در شارستان * بزيبد ترا بند و بيمارستان
ترا پيش آزادگان كار نيست * كجا مر ترا راى هشيار نيست
سزاوار مسمارى و بند و غُل * نه اندر خور تاج و ديهيم و مل
نژاد منوچهر و ريش سپيد * ترا داد بر زندگانى اميد
و گر نه بفرمودمى تا سرت * بد انديش كردى جدا از برت
برو جاودان خانه زندان تست * همان گوهر بد نگهبان تست
ز پيشش براند و بفرمود بند * به بند از دلش بيخ شادى بكند
[ درنگ خواستن فريبرز از پيران در جنگ ]
فريبرز بنهاد بر سر كلاه * كه هم پهلوان بود و هم پور شاه
ازان پس بفرمود رهّام را * كه پيدا كند با گهر نام را
به دو گفت رو پيش پيران خرام * ز من نزد آن پهلوان بر پيام
بگويش كه كردار گردان سپهر * هميشه چنين بود پر درد و مهر
يكى را بر آرد بچرخ بلند * يكى را كند زار و خوار و نژند
كسى كو بلا جست گرد آن بود * شبيخون نه كردار مردان بود
شبيخون نسازند كنداوران * كسى كو گرايد بگرز گران
تو گر با درنگى درنگ آوريم * گرت راى جنگست جنگ آوريم
ز پيش فريبرز رهّام گرد * برون رفت و پيغام و نامه ببرد
بيامد طلايه بديدش به راه * بپرسيدش از نام و ز جايگاه
به دو گفت رهّام جنگى منم * هنرمند و بيدار و سنگى منم
پيام فريبرز كاوس شاه * به پيران رسانم بدين رزمگاه
ز پيش طلايه سوارى چو گرد * بيامد سخنها همه ياد كرد
كه رهّام گودرز زان رزمگاه * بيامد سوى پهلوان سپاه
بفرمود تا پيش اوى آورند * گشاده دل و تازه روى آورند
سراينده رهّام شد پيش اوى * بترس از نهان بد انديش اوى
چو پيران ورا ديد بنواختش * بپرسيد و بر تخت بنشاختش
بر آورد رهّام راز از نهفت * پيام فريبرز با او بگفت
چنين گفت پيران برهّام گرد * كه اين جنگ را خرد نتوان شمرد
شما را بُد اين پيش دستى بجنگ * نديديم با طوس راى و درنگ
بمرز اندر آمد چو گرگ سترگ * همى كشت بىباك خرد و بزرگ
چه مايه بكشت و چه مايه ببرد * به دو نيك اين مرز يكسان شمرد
مكافات اين بد كنون يافتند * اگر چند با كينه بشتافتند